Afscheid van een luierervaring: broek plassen om de tijd nog wat te rekken

Dit is een vervolg op het voorgaande adult baby hoofdstuk | Het begin van het verhaal lees je hier

‘S nachts word ik weer wakker om op te staan. Maar zoals gisterennacht sta ik niet op en laat me volledig gaan. Een lange warme straal vult m’n luier. Wederom rond 9u komt ze tegen me aanknuffelen. Ik voel ook dat zij het toilet niet heeft gebruikt maar wel moest. Verzadigd is onze luier helemaal nog niet. Zonder aanstalten te maken om de ander te verversen of ververst te worden kleden we ons aan. Ik laat nog een ochtendplas lopen. Ik vermoed dat ze hetzelfde doet. We gaan ontbijten. Naar goede gewoonte weer rijkelijk met koffie, thee en fruitsap. Eenmaal terug op de kamer hangt de luier al goed door. We verversen elkaar. Even liefdevol als anders. Deze keer gaan we voor de Tena super. De mediumluier zeg maar. Kan meer hebben dan de Plus maar bijna even discreet. Terwijl ik het haar aandoe, is de luier nog niet degelijk dicht of ze laat al een straal lopen. Opwindend, dat wel. Uit sympathie krijgt ze een nieuwe van me.

We zagen een jenevermuseum met proeverij verder in het dorp. Waarom dat niet eens gaan bezoeken. Tijdens het bezoek doe ik uiteraard het nodige om me ontspannen te voelen. Wat zij doet weet ik niet goed. Na het museum gaan we terug op hotelkamer om ook de tassen te pakken. Het is immers zondag. Ik merk dat ze helemaal droog is. Maar we moeten uitchecken en ik ruil de luier om voor een droge broek. Ook zij doet een droge broek aan en doet haar luier uit. Terwijl we onze spullen uit de badkamer pakken laat ze alles gaan en zie ik haar broek helemaal nat worden. Ze heeft in haar broek geplast. Broekplassen om het weekend toch nog dat beetje te kunnen rekken. Ik heb een immense drang om veel langer te blijven en haar te vertroetelen. Maar we hebben ook een uitcheckuur te respecteren tegenover het hotel. “Jij bent duidelijk niet klaar om zonder luier weg te gaan?”. Neen knikt ze schuldig. Ik doe haar nog een Tena Maxi aan. Misschien deed ze dat omdat ze de luierige aandacht wat zal missen? Ze trekt een andere broek aan. We laden de wagen in.

Ik betaal de hotelrekening en tijdens die laatste knuffel en kussen gaat ze bijna in tranen. Ze geeft me om me nog eens het denkbeeldig detail mee dat ook haar kruis aan het wenen is in haar Tena Maxi.We vonden het beiden heerlijk maar onze wegen scheiden elkaar weer. We beloven elkaar dat we nog eens zo’n weekend zullen beleven.  Ze zegt dat ze me zal missen. Hoewel ik het niet wou zeggen wist ik ook dat ik haar heel hard ging missen.


Het luiermeisje die haar luier overschat op weekend

Dit luiermeisje verhaal is een vervolg van het eerste hoofdstuk

Om 4u word ik even wakker omdat ik nodig moet plassen. Maar opstaan zal ik niet doen. Heerlijk om het gewoon te lapen lopen en meteen verder te slapen. Als een lief luiermeisje ligt zij zo mooi te slapen. Nieuwsgierig als ik ben voel ik even aan haar luier. Nog steeds even warm heb ik de indruk dat haar luier stilaan verzadigd geraakt. Zou ze hetzelfde gedaan hebben? Even wakker geworden maar de natuur gewoon haar gang laten gaan?

Het is 9u. M’n luier heeft nu een heerlijk gevoel. Het voelt alsof ik ingepakt wakker word. M’n hand glijdt over m’n luier en vind het helemaal zalig aanvoelen. Lekker dik. Ze ligt naast me op haar zij en ook wakker en met haar knie over m’n kruis en haar kruis tegen m’n dij. Ze komt op m’n buik zitten, geeft me een vrolijke zoen. Haar verzadigde luier op m’n buik voelt al wat zwaarder en verzadigd. De plakstrips van haar luier lijken door de nacht heen al wat losser te zitten. Ze glimlacht naar me. Ik voel het een pak warmer worden op m’n buik. Ik hoor zachtjes dat ze haar ochtendplas laat gaan. Sjonge, wat is die lang. Angstig kijkt ze me aan, vrezend dat ze de luier gaat lekken. Ik knipperoog haar angst weg. Haar luier lekt wat over m’n buik en voel het langs m’n zij richting matras. Gelukkig legde ik bij aankomst onder het laken een beschermer. Deze lekkage van haar luier windt me op. Het luiermeisje ziet dat ik ervan geniet en lijkt opgelucht dat ik het ok vind. Buig tegen buik knuffelen we wat verder. Ik draai ons om zodat ik op haar lig en laat ook mij volledig gaan. Ergens wist ik al dat ik ging lekken. En dat deed ik ook. Net zoals ik er leek van te genieten doet zij dat ook. M’n luier is helemaal verzadigd maar ze schuift haar hand in m’n luier. Kletsnat, zwaar en lichtjes ruikend. Het windt ons op.  Ze speelt wat in m’n luier.

Ze fluistert me dat haar luier vol is. Ik leid m’n vinger naar haar mond als een ssht beweging. Ik neem een Tena plus vast en wat babydoekjes, zinkzalf opnieuw en babypoeder. Ik schuif de Tena onder haar natte luier door. Maak haar plakstrips los en aanschouw kort en ongemerkt wat ze van van luier deed. Ik neem de vochtige babydoekjes En maak haar helemaal schoon. Ik rol haar luier op tot een ‘bolleke’ en doe deze in een plastic zak. Ze krijgt de zalf aangebracht. Opnieuw een dikke ’t oef’ babypoeder en de luier gaat dicht. Ze zegt me dat de droogte haar deugd doet. Waarna ze me een koekje van eigen deeg gaf en me dus ook een nieuwe luier omdeed. Ook ik kreeg een Tena plus luier om. Ze doet een leuke broek aan en trek me ook een jeans aan. We gaan ontbijten. We trakteren ons op enkele heerlijke croissants, fruitsap, een paar tassen koffie voor me en enkele tassen voor haar. Tijdens het ontbijt bespreken we wat we die ochtend gaan doen.

We besluiten om wat door het dorp te slenteren. Er zijn immers leuke winkeltjes en pittoreske plaatsjes heb ik gezien toen ik toekwam. We verlaten het hotel met een goede mantel en een sjaal. Het is herfstig zonweer. Na zo’n 40 minuutjes wandelen hebben we zowat de contouren van het dorp afgelopen. Klikkende babbels doden de tijd. Tijd om het centrum in te gaan. Ik voel al enkele scheutjes die ik helemaal in de luier laat gaan. Ze heeft het niet door raad ik. Simpele postkaartwinkeltjes tot een heuse koffie- en theewinkel, zelfs in de plaatselijke Casa houden we halt. We snuisteren rond. Ik schat dat ik elke 8 minuutjes een scheutje laat lopen. De luier blijft lekker vochtig en warm aanvoelen. Stilaan voel ik dat de luier zich wat vult. Heel comfortabel plassen is het niet meer want de Tena plus kan immers niet zo heel veel aan. Ze voelt wel lekker onder kleding want ze is heel discreet dat je zelf bijna vergeet dat je er één om hebt. Ik staak dus het plassen voor een tijdje. Op een gegeven moment, aangekomen op een plein zegt ze me dat ze nodig moet plassen. Kan ik best geloven na 2 fruitsapjes en 3 tassen koffie. Nonchalant zeg ik haar:” ga je gang”. Geconcentreerd kijkt het luiermeisje doelloos over het plein heen. Ik zie ergens een geconcentreerde opluchting dat na zo’n 18 seconden overgaat naar een grote bezorgdheid. Ze kijkt me aan en zegt me “sh*t, ik lek”. Ik zie haar de rest ophouden en vertel haar:”Als ze toch is overgelopen, waarom kwel je je zo?”. Ze repliceert:”je hebt gelijk” en daar gaat de ontspannende blik weer. De mantel zorgt ervoor dat niemand het ziet. Ze vraagt me “Wat’n stomme luier deed je me aan, kon je niets beter aandoen. En jij? jij dronk evenveel, heb jij geen problemen?” . “Wel, ik voel dat hij nogal vol is dus houd ik het verder op en ik deed je deze luier aan omdat ik wist dat zoiets wel kon gebeuren”. “flauw” zegt ze. “En bovendien mag je wat solidair zijn” zegt ze heel uitdagend en ook wat verwijtend. “Je hebt gelijk” keer ik haar terug. Ik ontspan me helemaal en doe me ook deze geconcentreerde doelloze blik aan. Controlerend vraagt ze me: “En? Gelekt?”. Ik knik bevestigend. Ze kan het niet laten om m’n woorden met de realiteit af te toetsen en opent discreet de mantelflap die de buitenwereld van m’n bovenbroek scheidt. Ik zie een stoute voldoenende blik.

Ik stel haar voor om snel naar het hotel te gaan zodat ik haar terug wat droogs kan omdoen. De gedachte dat ze met een ‘baggy’ luier loopt maakt me helemaal wild. Zelf vloekt ze onderweg vooral over de wind die een verkoelend effect over haar benen heeft. Eenmaal aangekomen op de kamer doet ze haar mantel uit. Ook ik doe dat. Met grappige natte broeken vliegen we elkaar in de armen. Ik duw haar luier hard tegen me aan. Ik voel de luier als een spons leeglekken en langs haar benen lopen. Haar lekken voel ik ook over m’n benen vloeien. Blijkbaar bracht ik haar op ideeën want ook mijn luier lekt over haar henen heen nadat ze m’n luier aandrukt. Helemaal vies doe ik haar luier uit. Deze is helemaal verzadigd. Ze duwt me op de grond. Ze staat naakt. En gaat over me staan met m’n middel vlak onder haar kruis. Ze hurkt haar en zet zich op m’n nat en verzadigde luier op m’n kruisstreek. Ze wrijft wat heen en weer met haar kruis tegen m’n kruis. Ze wisselt af met het betere handwerk waarop ze m’n luier helemaal rond m’n kruis masseert. Hier en daar lekt er wat meer. Ze buigt voorover en kust me op m’n mond. Zachtjes. Terwijl ze m’n hoofd wat op hol doet slaan voel ik het plots wat warmer worden in m’n lage-buikstreek. Ik weet wat het is, ik vind het heel ondeugend van haar maar kan me de gedachte niet loslaten dat het heerlijk is en kus rustig verder. Ze trekt me weer overeind. Wat een natte boel zeg. Ze doet m’n kleren uit behalve m’n broek en ze sleept me in de douche. Ze laat warm water lopen. Ik zeep haar lichaam in. M’n broek wordt helemaal nat en ik voel de reeds verzadigde luier alleen maar zwaarder worden door al het lopende douchewater. Nadat ik haar inzeepte spoelde ze zich af. Ze gaat op een hurkje zitten en doet m’n broek uit. Het warme water blijft lopen. Nu ziet ze een heel ongelukkige luier. Als een pro tapet het luiermeisje de luier af en begint ze me in te zepen. De stomende douche is helemaal wat ik me op een herfstige dag inbeeld.

Het verhaal loopt hier verder –>

Hoe het broekpoepen en broekplassen begon

Ingezonden door een lezer: Omdat ik zag dat er blijkbaar toch een Belgische site is over dit onderwerp, wou ik toch ook even mijn verhaal even kwijt.

Ik hou zowel van broekplassen als broekpoepen. Meestal als ik alleen thuis ben, kleed ik mij om, om… in mijn broek te doen. Dat heeft te maken met een belevenis toen ik 12 was…

Ik ben altijd nogal tenger en klein van gestalte geweest, en altijd de kleinste van de klas. Toen ik 12 was zag ik er vast nog een paar jaar jonger uit. Nu nog steeds hoor. Maar ben nu 35
Ik zat toen, één maal per week, in de toneelklas waar je eigenlijk een beetje mooi leerde praten. Maar er waren ook nog van die improvisatie oefeningen (toneelstukjes), die ik eigenlijk wel leuk vond.
Ergens in het midden van dat jaar, kwam er iemand langs van de hogere jaren, die “een jongetje” zocht voor een toneelstuk met publiek. Het was een soort eindexamen voor iemand die een rol speelde van een moeder die haar kind werd ontnomen.
Na een beetje zoeken werd ik geselecteerd. Waarschijnlijk omdat ik er vrij jong uit zag.

Toen we repeteerden, bleek het allemaal nogal mee te vallen. Ik moest egenlijk geen tekst leren of zeggen. Enkel maar enkele bewegingen en wat rondlopen.
Maar toen… vooraf vroeg mijn moeder wat voor kleding ik op de avond van de voorstelling moest dragen. Dit moest iets zijn wat doorgaans een klein kind draagt. Dus wat had mijn moeder voor me gevonden… Een kort bruin velouren broekje, een wit hemdje, een een rode geknoopte cardigan. Met grijze kousen en donkere schoenen. Ah, bah! Ik vond het vervelend dat ik dat MOEST dragen. Zeker omdat ik er al zo jong uitzag. Nu leek ik echt een klein kind. En dan nog voor publiek!
Na wat gemopper heb ik het dan toch maar aangetrokken.

Alles was goed verlopen met de voorstelling, en daarna reed ik met de fiets naar huis. Met m’n pakje nog aan
Ik wou zo snel mogelijk thuis zijn, hopend dat niemand van mijn vrienden me zo zag. Toen ik thuisgekomen was, en verteld had hoe het geweest was, ging ik naar mijn slaapkamer om die kinderachtige kleding uit te trekken.
Maar in mijn kamer stond ik nog even voor de spiegel, om te zien hoe ik er zo uitzag. En… heel vreemd toen, maar op één of andere manier voelde ik plots een gevoel van… ik voel me lekker in deze kleren. lekker kinds, onschuldig.
“Nee, ik hou dit aan! Het voelt goed”.

Zo ben ik met mijn Atari spelcomputer beginnen spelen… tot ik voelde dat ik naar het toilet moest. En echt wel een vreemd gevoel toen… Ik gingen gedachten door mijn hoofd van : “mmmm… ik moet naar de WC..” vermengd met het gevoel van kinds zijn in mijn korte broek.
Ik ging terug voor de spiegel staan met een opgewonden “stout” gevoel. Terwijl ik naar mezelf stond te kijken, friemelde ik wat aan de pijpjes van m’n broekje. En… plots… kreeg ik een onweerstaanbare drang… Ik kakte in mijn broek. ECHT ik deed mijn broek vol zoals een klein kind. Ik voelde mijn broekje volproppen, terwijl mijn hart bonsde in mijn keel!
Alsof dat nog niet erg genoeg was, kon ik mijn plas daarna ook niet ophouden. En ik piste in mijn broek, zodat de plas langs mijn benen liep, op de grond begon te kledderen, en een gele plas rond mijn voeten vormde.

Ik was een beetje verbaasd over wat ik had gedaan. Maar… het voelde wel lekker.. lekker kinds.. kleuterachtig.
En nee, ik ben uiteindelijk niet wenend naar mijn moeder gelopen Maar ik heb het wel zelf opgekuist. Gelukkig heb ik het zo kunnen doen, dat niemand iets gemerkt heeft. Maar… Ik heb er sinds die dag wel een “fetish” bij

Broekplassen: Best wel eens spannend

Ingezonden door een lezer: Zeker herken ik de broekplassen behoefte! En eerlijk gezegd geef ik er ook wel eens aan toe.

Het gevoel van totale ontspanning bij broekplassen wanneer je blaas zich ledigt is werkelijk heerlijk wanneer je tegelijkertijd je broek (of luier) nat voelt worden.
De extra prikkel die ik ervaar ontstaat door het gevoel van machteloosheid (als je eenmaal plast is het vrijwel niet meer te stoppen) en het gevoel van schaamte (volwassenen plassen nu eenmaal niet in hun broek).
Ook ervaar ik een sexuele prikkel op zo een broekplas moment; het heeft iets van overgave of zo je wilt dwang. Je kan er zelf immers aan toegeven of toe gedwongen worden. Beide vormen hebben wat mij betreft een erotische lading.
Hetzelfde kan gelden voor broekpoepen alhoewel ik mij kan voorstellen dat voor velen die drempel (te) hoog is tegenover broekplassen. Zelf evenwel heb ik geen moeite om, ook als het de verzorgende kant betreft, te begrijpen waarom iemand ook (stiekem) behoefte heeft aan broekpoepen (toevallige woordspeling :-)).

Waar het de beleving betreft naar de onbezonnen kindertijd stel ik mij eveneens voor dat de associatie luiers/klein zijn (geen verantwoordelijkheid) makkelijk wordt gemaakt en al snel veel ruimte ontstaat voor nog veeeeel meer heerlijke fantasieen!

Ben benieuwd btw naar overige broekplassen en andere ervaringen of gedachten die je hebt m.b.t dit onderwerp. Je bent zorgvuldig in je woordkeus en de stijl van schrijven nodigd uit tot het lezen van meer!

Broek plassen: Zo ontdekte ik het

Ik wou eens weten of jullie dit ook al eens hebben gevoeld.

Met enkele tassen in elke hand kwam ik van een geslaagd uitstapje terug naar huis. Al bij het wandelen naar de bus voelde ik een belangrijke aandrang om te moeten plassen. Ik wou niet weten van te laat komen want ik ging de bus maar nipt halen, ook zonder tussenstop. En met slechts elke 45 minuten een bus wil ik die natuurlijk niet echt missen. Eenmaal op de bus wachtte er mij nog zo’n 50 minuten tot mijn thuishalte.
Ik zag de bus in de verte toekomen terwijl ik nog de laatste 50 meter aan het afleggen was tot aan de halte. Ik stapte er op en ging achteraan zitten. De bus was zowat voor de helft gevuld.

Na zo’n 20 minuten voelde ik dat ik echt nodig moest gaan plassen. De trillingen en bewegingen van de rijdende bus deden mijn blaas geen goed. Een lichte pijn begon zich over mijn buik meester te voelen. Maar ik hield vol. Nog zo’n goede 20 minuten later begon ik me werkelijk scenario’s in te beelden waarbij ik in volle schaamte in mijn broek zou plassen en de bus wat natter zou maken met alle blikken van mijn medereizigers als gevolg. Ik kende niet echt mensen op de bus maar ik herkende toch 3 medereizigers waar ik nu en dan eens mee op de bus zit, ook al heb ik die nooit aangesproken.

Ik drukte mijn benen over elkaar. Een hevigere pijn nestelde zich in mijn buik. Ik verwisselde m’n benen zodat een ander been het drukwerk op zich nam. Soms duwde ik m’n hand flink tegen m’n kruis om de aandrang om te plassen op afstand te houden en mijn broek proper te houden. Om over alle schaamte nog te zwijgen.

Bij elke haltestop begon ik te denken of de buschauffeur iets doorhad en dacht dat hij per expres alles zo traag deed. Maar nog even doorbijten en ik was thuis. Hoewel de drang zo hevig werd dat ik me niet meer kon inbeelden om droog thuis te komen. Ik hield m’n plas zo hard tegen dat ik dacht dat alles vroeg of laat door m’n spieren ging kunnen doorsijpelen, hoe hard ik ook probeerde.

De voorlaatste bushalte voorbij dacht ik in mezelf nu bellen en enkel nog uitstappen. Ik stond klaar aan de deur om uit te stappen. En mijn aandacht ging nog naar 2 dingen: Alles dichtknijpen en dit doen op een manier dat anderen het niet doorhebben. Maar vanbinnen sterf ik van angsten.

M’n moed verloor ik toen de bus nog 100 meter voor mijn bushalte een rood licht kreeg. Samen met de verloren moed verloor ik meer. Een scheutje plas wist zich een weg door m’n spieren te banen en prompt zet ik nog meer druk op m’n spieren terwijl ik voel dat m’n slip en een beetje broek vochtig werd, maar ook warm.

Ik mocht eindelijk de bus verlaten en gelukkig woon ik rechtover de halte. Ik haastte me naar huis maar ook onderweg verloor ik enkele scheutjes. Ik opende mijn deur, sloeg het dicht en uit wanhoop liet ik gewoon alles lopen. Mijn broek en slip waren toch al goed voor de was.
Terwijl ik alles liet lopen overviel een gevoel van bevrijding me. Een bevrijding die ik zelf ook voelde wegvloeien. Langs mijn benen verliet angst me en maakte plaats voor een letterlijk warm gevoel van opluchting. Dat m’n sokken ook nat werden en een stuk in m’n schoenen vloeiden was het laatste van mijn zorgen. Dat ik net zoals een kleine meid in mijn broek ging plassen vond ik best nog een opwindende gedachte. Nadien bekeek ik me grondig voor de spiegel en genoot nog even van de spanning rond mijn heup, het nadruppen.

Achteraf gezien vond ik het onbeschrijfelijk wat een goed gevoel dit plassen me gaf. Weken nadien heb ik teruggedacht aan deze gebeurtenis en misschien wel met een beetje heimwee. Want ik fantaseerde wel om nog zoiets maar dan met meer opzet uit te lokken.

Herkent iemand zich in dit verhaal?

Welkom op deze site

Welkom op deze site. Met deze site wil ik mensen laten kennismaken met een voorkeur die veel meer mensen delen dan dat we zouden denken.

Er zijn een heel pak mensen die er stieken wel eens van genieten van hun plasje. Hetzij door een slipje, onderbroek of een natte broek te veroorzaken. Los hiervan zijn er ook een heel pak mensen die het omhebben van een luier een rustgevend, geborgen gevoel geven. Maakt niet uit of zij de luier ook echt gaan gebruiken of niet. Even teruggaan naar die onbezorgde kindertijd doet sommigen wonderen.

En dan zijn er ook de mensen die ervan genieten om een stapje verder te gaan. Na wat te experimenteren met een natte broek ook eens het broekpoepen aandurven. Sommigen vinden dit leuk en anderen weer niet maar wat deze site vooral wil is dat dit onderwerp een stukje toegankelijker wordt, meer bespreekbaar. Minder in taboesferen vertoeft. Naast ervaringen komen hier ook plaatjes.

Geluierde meisjes/dames?

Wel, wat ik me afvroeg… Ik zou het wel eens fijn vinden om een meisje/dame te ontmoeten die ook al eens graag een luier omdoet. Recreatief of uit noodzaak… Maakt me minder uit. Het lijkt me gewoon eens leuk om iets te gaan drinken of te gaan wandelen wetende dat je allebei iets om hebt. Door de taboesfeer rond dit heb ik er met niemand nog echt over kunnen praten. Deze site is al een soort van uitlaatklep maar het zou nog echter zijn als ik iemand of meerdere dames/meisjes zou leren kennen die deze voorkeur ook delen (luiers en/of plassen).

Daarom kort wat info over mezelf: 26J, woont rond het Antwerpse, netjes en verzorgd, goede job. Kan me gemakkelijk tot in Leuven, Gent, Brussel en verder verplaatsen. Dus laat hier gerust eens een berichtje na (wordt eerst goedgekeurd, dus wordt niet op site geplaatst).

Gewoon online contact over email/MSN of iets dergelijks lijkt me ook wel wat.

Fantasie: 500 euro voor het meisje dat hierop ingaat.

Al meerdere jaren droom ik ervan om m’n fantasie te laten uitkomen: Een luierweekendje met een meisje die dezelfde interesse deelt.
Dit wens ik buiten het medeweten van m’n vriendin te doen. Ik heb er ook wat voor over om deze fantasie te laten uitkomen, 500 euro dan nog.

M’n droom zou zijn om van een vrijdag na het werk tot de zondagavond een weekendje te beleven ergens aan zee met een meisje van 18 tot 36 jaar. Eventueel kan dit ook in de week. Met haar wil ik wel wat (broek)ongelukjes uitlokken en er dan passend een luieroplossing op vinden. Luieren en verluierd worden, wandeling enzomeer. Hiervoor zou ik een goede hotelkamer huren.
Dit alles wens ik te doen met groot respect voor zij die hierop wenst in te gaan en met de grootste zorg dat alles naar wens is gedurende het weekend. Geen bondage of dingen in die strekking. Genieten van het ongegeneerd de vrije loop laten gaan van de fantasie met iemand die dit ook aangenaam vindt.