Laxeermiddel: Dulcolax pil, zetpil en enema ervaring

Wanneer ik luier kan ik er in verschillende vormen van genieten.

Gewoon een droge luier omhebben kan een fijn gevoel geven. Soms wil ik hem nat maken. Soms moet hij vol, andere keren dan weer niet.
En heel soms wil ik in een luier doen wat een baby allemaal doet. Want een baby kan moeilijk zeggen dat hij er alleen in zal plassen en de rest liever niet. En dan soms wil ik in de luier poepen. Soms gaat dat dan vanzelf. En soms heeft de natuur een duwtje in de juiste richting nodig.

Om de natuur een handje te helpen gebruik ik dan een laxeermiddel of laxeerpil. Ook wel gebruikt bij constipatie. Hierin bestaan verschillende soorten maar het meest tevreden ben ik over Dulcolax. Ze bestaan in slikpillen, zetpillen en enema’s .

Hoe gaat dat nu en wat ervaar je?
Op zich kan ik wel nog genieten van de zetpil en enema ervaring. Laat me beginnen met de zetpil.
Eerst dien ik me de zetpil toe. Dat gaan vrij vlot en pijnloos. Dan sluit ik bijvoorbeeld een degelijke Tena slip maxi rond m’n middel. In tegenstelling tot een slikpil duurt het hier geen 6 tot 12 uur eer dat het laxeermiddel begint te werken. Na zo’n 10 à 15 minuten voel je het al werken. En dan vind ik het soms een sport om zolang als mogelijk alles op te houden, tegen de werking van de zetpil in zeg maar.
Je voelt de darmen stilletjes aan en in vlagen aandrangen om naar het toilet te gaan. Net zoals je normaal dringend moet kakken komt het aandrangsgevoel op en gaat het weer weg. En elke keer dat het opkomt, komt het wat harder op.

Dan sluit ik zo goed als mogelijk alles af en na enkele seconden gaat het aandrangsgevoel weer weg. Op een bepaald moment komt het dusdanig op en pers je zo hard dicht dat toch een kleine scheut z’n weg naar buiten vindt. Dan gaat het gevoel weer weg maar op dat moment duurt het niet lang eer je niets meer kan doen. Pijn doet dit allemaal niet, alleen, naar het einde toe en als je je verzet een beetje oncomfortabel. Als een grote opluchting laat je dan alles gaan en vult de luier zich helemaal op. Het gebruik van zo’n zetspil verzacht niet altijd de ontlasting waardoor je gelukkig ook geen diarree krijgt. Het is allemaal vrij snel gedaan. Van toedienen tot eindresultaat gebeurt denk ik binnen de 10 à 30 minuten.
Nadien, wanneer het eruit is krijg je bijvoorbeeld een uur later ook geen last meer.

De enema laxeermiddel van Dulcolax is nog net iets anders: Hier spuit je een vloeistof binnen. De werking is heel gelijkaardig zoals bij de zetpil. Alleen gebeurt de werking hier veel sneller. Na zo’n 3 minuten voel je het al werken en na 5 minuten heb je al wat moeite om alles op te houden. Mijn mening is dat de enema wel sneller werkt maar ook minder ‘grondig’ dan bij de zetpil.
Zowel bij de enema als bij de zetpil is het onmogelijk om te winnen van deze pillen. In je broek kakken of in je luier poepen zal je doen, gegarandeerd.

Met een volgepoepte luier geniet ik dan om wat naar TV te kijken en als ik het echt babyvuil wil maken durf ik me wel eens op een fietszadel te zetten. Dan voel je alles goed vullen doorheen de luier. Wat ik best wel een zalig gevoel vind.

Tip: Strooi eerst wat babypoeder in je luier als je niet wil dat alles aan je lijf plakt. Dit vergemakkelijkt de schoonmaak nadien.

De Dulcolax slikpil met bisacodyl bestaat met bisacodyl 5mg. Er is ook 10 mg op de markt maar dat raad ik je af.
Na het slikken van een bisacodyl pil gebeurt er helemaal niets. Het is pas na 6u dat je een en ander voelt werken in de buik maar nog zonder aandrang. Pas 10 à 12u na het slikken komen buikkrampen opzetten. buikkrampen die steeds heviger worden en in vlagen opkomen en gaan.  Naar het einde toe zelfs ondraaglijk hevig waardoor je je zelf niet meer in staat voelt om op te staan. Dit is oncomfortabel en zelfs pijnlijk. Doordat het zo pijnlijk is heb je geen drang om een spelletje met het laxeermiddel te spelen om het zolang mogelijk op te houden. Je wil gewoon zo snel mogelijk van de pijn af. Op een bepaald moment begin je vanzelf te drukken, een hele hoop. Na zo’n halve minuut volgt nog een lading, deze keer heel vloeibaar en veel. En nog na een minuut krijg je nog een hoop vloeibaars te verwerken. Binnen het uur heb je nog enkele ladingen.
Je luier voelt in elk geval heel erg vol aan. Veel plassen zit er niet meer in. Wanneer je dan je luier extra gaat uitdagen door veel te zitten, bewegen en laat staan een fietszadel dan puilt het zelfs over de luier en langs de benen uit.
Net iets teveel van het goede. De darmlediging gebeurt wel veel grondiger dan bij de zetpil of enema.

Conclusie: Hoewel de pil het meest comfortabel is om in te nemen raad ik je het sterk af wegens de onvoorspelbare timing van werking. En de hevige pijn die je erbij ervaart. Geloof me vrij, zelfs met de toedieningswijze is de zetpil en enema veruit de beste keuze. Je controleert dan ook beter wanneer het moet werken.

Luierjongen ondergaat de luierdriften van een luiermeisje

Dit luierjongen en luiermeisje weekendverhaal is een vervolg op het voorgaande hoofdstuk | Het begin van het verhaal lees je hier

Klaar en afgedroogd begeleidt ze me naar het bed waar ik al kan raden wat er gebeuren zal: Ik krijg weer een luier om. Ik voel me wel een luierjongen. Als een volleerd luiermeisje analyseert ze heel goed de diktes van de luiers. Is het een Tena Plus? Zeker niet. Een Tena Super? Ook niet. Een Tena Maxi lijkt haar een optie tot ze de Tena Ultima zag. Jawel hoor. Van het ene extreme gaan we naar het andere extreme. Ik krijg een Tena Ultima onder m’n poep. De dikste van de hoop. Deze zal beslist niet voor het minste beginnen lekken. Ze zalft me keurig in en strooit er rijkelijk en naar goede gewoonte de babypoeder over. Ze plakt me dicht en geeft me moederlijk nog een kus tussen de luierrand en m’n navel. Ik voel dat het toch allemaal wat stijver zit. Minder soepelheid. Het is immers een dikke luier. En ja hoor, bij de eerste stap voel ik die dikke prop tussen m’n benen die het ‘losjes’ wandelen zeker niet zal vergemakkelijken. Het feit dat ze me een hele dikke gaf deed me al vermoeden dat ze niets liever, uit de ervaringen eerder die dag ook die dikke zou willen. Nog niet beseffend hoe het voelt om zoiets om te hebben en hoe oncomfortabel het wel zit. Ik kom haar gedachten tegemoet en doe haar met dezelfde zorg de Ultima om. Ze trekt een legging aan met een rok erboven met botjes onder. Helemaal mjammie. Zo valt het zeker niet op. Makkelijk voor haar. Ik kan niet zomaar een rok aandoen om die dikke kont te verbergen. Ik neem de meest losse broek, maar toch toch mag ik behoorlijk trekken om die dicht te krijgen. Ze stelt me gerust met “het valt best mee”. Een shirt die lang over m’n broek komt moet het allemaal nog wat beter camoufleren.

Een kleine knuf en we zijn ons kamertje weer uit. Tijdens de ontdekkingsreis door het dorp zagen we een leuke brasserie. We gaan er lunchen. Het is inmiddels al 13u. Aangekomen besluiten we eerst een aperitiefje te drinken. Dan wordt er nog een bordje soep besteld en hebben we elk de idee om een spaghetti te bestellen. Carbonara voor haar, bolognaise voor me. We delen een flesje wijn en bestellen er ons een fles water bij. Toegegeven, ik zie haar haastig drinken. 1 glas, 2 glazen. Net als deze ochtend. Alsof ze niet kan wachten om het droge gevoel in een vochtige om te zetten. Alsof ze per slok wijn, drie slokken water inneemt. Bij een gezellige babbel drink ik gewoon mee, op haar tempo. Want toegegeven, echt erg vind ik het niet dat ze zoveel drinkt. De spaghetti is gewoonweg subliem en ik rond af met een italiaanse koffie en zij met een thee.

Benieuwd naar wat we gaan doen zagen we een fietsenverhuurbedrijfje. Om langs de kustlijn wat te fietsen. Leek me helemaal geen slecht idee. Een frisse neus ophalen. En weg zijn we. Voor 18u30 moeten we de fietsen terugbrengen. Na zo’n drie kwartier voel ik als een echte luierjongen weer een aandrang. Geen probleem bedenk ik me. Ik heb toch een Ultima om. Ik laat het weer eens lopen. Maar zo vanzelfsprekend gaat het niet. Ik ben aan het fietsen. En het wil maar niet gaan. Ik stop even met trappen en moet toegegeven veel persen om maar een straaltje op gang te krijgen. Ze rijdt enkele meters voor me, draait zich om en snapt al helemaal waarom ik enkele meters achterop rijd. Ze lacht me toe. In mezelf stel ik me de vraag of zij dat ook zou kunnen. Ze is immers een vrouw en is dus anatomisch anders gebouwd. Ik kan me inbeelden dat als ik het moeilijk heb op een zadel, het voor haar helemaal onmogelijk is. Het blijft me een raadsel. Zo’n kwartiertje later komen we aan op een plek waar we besluiten om de fietsen langs de kant te laten en te voet langs de waterlijn verder te gaan. Om de 500 meter staat een strandhuisje waar je even op je gemak kan genieten van de zon en een snackje eten. Geregeld laat ik wat lopen. Indiscreet vraag ik haar of ik de enige ben die wat vochtig is. Ze daagt me uit met “voel even”. Evident vind ik het niet, onder een rok en een legging. Maar ik ga voor haar staan, knuffel wat en laat m’n hand zakken. Daar voel ik dat een “hard textiel” onder haar kleding maar ik kan niet uitmaken of haar luier nat is of niet. Ik laat de gedachte weg en we zetten de wandeling voort.

We besluiten wat te gaan drinken in zo’n snackbar. Aangezien men me met een lekkere koffie altijd wel kan verleiden kies ik deze keer voor een cappucino maar een cola erbij voor de frisse instroom in m’n keel smaakt me ook best. Zij bestelt hetzelfde maar vervangt de koffie wel in een thee. Ze fluistert me toe dat ze voelt dat ze moet poepen. Ze vraagt beschaamd of ze toch het toilet mag gebruiken. Ik knik afwijzend. Ik zie dat ze niet tegenpruttelt dus blijkbaar gaf ik het antwoord waar ze op hoopte. Eenmaal de glazen op zetten we onze wandeling voort. Inmiddels zit er al flink wat in m’n luier en voel ik hem zwaarder worden. Maar het is een Tena Ultima dus maak ik me geen zorgen.

We wandelen nog een half uurtje en dus besluiten we dat we rechtsomkeer terug richting fietsen gaan. 10 minuten voordat we aan de fietsen toekomen schreeuwt ze “Oh neen”. “Wat is er?” keer ik terug. “Wel, daarnet toen we uit de snackbar kwamen heb ik m’n luier helemaal volgepoept”. Dat was een ondeugende verrassing om te horen. Ik had er helemaal niets van gemerkt of geroken. Waarschijnlijk dat de zeewind er voor iets tussen zat. Ik vraag “wat is er dan zo erg aan?”. “We moeten helemaal terug fietsen en met dat zadel zal dat vuil zijn”. Ja knik ik met een glimlach.

We nemen de fietsen en keren terug. Als een voorzichtig luiermeisje fietst eerst enkele minuten rechtstaand alvorens zich over te geven aan het zadel. Ze zegt me enkele keren dat ze niet durft gaan zitten. Ik stel haar gerust dat ze dadelijk een mooie nieuwe en droge luier krijgt maar dat ze nu even een grote meid moet uithangen en gewoon zitten. Stilaan zit ze terwijl ik op haar gezicht kan aflezen hoe ze het aanvoelt. En ja, ik kan me wel inbeelden dat wat vuiligheid in de luier zowat alle kanten opgaat. Maar god, wat geniet ik van dit idee. Eenmaal toegekomen zegt ze me dat ze wel buiten blijft terwijl ik de fietsen teruggeef. Ze durft wellicht door de stank niet mee in de fietswinkel. Dat begrijp ik wel. Ze fluistert me “ik voel me een vuile en stoute meid, m’n luier plakt overal”. Ik geef aan dat we snel naar het hotel kunnen om haar wat droogs aan te doen. Verrassend genoeg knikt ze neen. Eerst nog een terrasje doen zegt ze. Stiekem geniet ze wel van dat vuile meidgevoel. Is het de onschuld? De stoutigheid? De vuile meidgedacht? Of wordt ze er gewoon lekker geil van om dit langer aan te houden? Ik heb er het raden naar maar het is sowieso ook haar weekend dus doen we nog een terrasje aan. Haar taaltje wordt wat stouter wat me doet denken dat ze eerder de geile en stoute kant opgaat. “Hmmm” kreunt ze discreet op het terras aan tafel en ze kijkt me aan “Ik ben nu hard veel aan het pissen”. Als luierjongen voel ik me nu wel heel klein en ik slik en word helemaal geil van haar woorden. Ik probeer me in te beelden wat ze voelt. Sjonge, wat wou ik op dat moment even dat ik haar was. Gewoon maar om te kunnen voelen wat ze voelt. Ik zie haar heen en weer wiebelen op de stoel om zeker te maken dat het een “vuile boel” is daar beneden in haar luier. Heel soms, als er net iets te weinig wind is ruik ik haar toestand. Gelukkig zijn we bijna alleen op het terras. Ik stel voor om naar het hotel te gaan. We betalen en zijn weg.

Nu heb ik toch wel een heel dikke en natte luier. Ik voel hem wat slobberhangen als ik rechtsta. Tegelijk bedenk ik dat die wellicht een pak meer moet slobberhangen bij haar. Eenmaal aangekomen op hotelkamer doe ik haar rok uit. Ik voel door haar legging dat ze met een heel volle luier loopt. De geuren kan ik weer niet als stank omschrijven. Ze helpen me eerder inleven in hoe ze zich voelt en storen me niet zo hard. Ik druk de luier wat tegen haar aan. Ik zit op bed, ze gaat op één been van me zitten. Wellicht omdat ze nog even het zadelgevoel wat dichter bij m’n leefwereld wil brengen. Ze beweegt wat op en neer terwijl ik haar helemaal zie genieten. Ze wil m’n hand nemen en binnen haar luier introduceren maar dat zie ik toch niet zitten gezien haar poeptoestand. Eenmaal ze doorheeft dat ik het niet wil lost ze m’n hand en begrijpt ze dat ik zoiets niet zie zitten. We knuffelen en rollebollen nog wat op bed. Ik met m’n volle luier, zij met haar overvolle luier. Na’n poosje zie ik haar hand in haar luier zakken. De poep doet haar blijkbaar niets. Ik zie haar masturberen. Ik laat haar volop haar gang gaan, en ik kijk gewoon toe. Ik geniet door haar te zien genieten. Ik zie haar nagenieten op het bed. Ik neem een handdoek en schuif hem onder haar door. Ik neem ook kuisdoekjes en een nieuwe, verse Tena Maxi. Als volleerde luierjongen doe ik haar luier los en begin aan de schoonmaak. Ik merk echter een grote ravage. De poep heeft zich werkelijk overal een baan gemaakt. In haar lies, over haar kruis, over de venusheuvel tot zelfs een stukje op haar onderrug. Lang duurt het niet want dat is onder andere waarom veel babypoeder leuk is. Het kuist vlotter. Ik neem ook even haar hand door met de babydoekjes.
Het luiermeisje krijgt een nieuwe verse Tena Maxi, rijkelijk gepoederd weer en met liefde verpakt. Ik zie een ongelofelijke staat van ontspanning bij haar. Ze koestert duidelijk de rust en de zorgen die ze krijgt. Net als een peuter. Ik krijg dezelfde behandeling maar ik heb geen poepluier dus gaat het allemaal een pakje vlotter. We rollen de vuile luiers op en doen hem in een plastiekzak die we goed en hard dichtknopen. We blijven even in de kamer en rekken de staat van rust en ontspanning uit. Naakt en met enkel de luier aan. Ze leest in bed in een magazine terwijl ik wat op m’n ipad bezig ben. Na’n kwartier neemt ze weer m’n hand vast en leidt ze bovenop de luier op kruishoogte. Ik voel weer een vlaag van warmte terwijl we elkaar aankijken. We hebben geen woorden nodig om van elkaar te lezen dat we helemaal ontspannen en voldaan zijn. Ik merk dat ze flink wat liet gaan.

Dit verhaal loopt hier door: Adult baby rollenspel

Een weekendje met een luier en een luiermeisje

(Dit is een fictie).

Het is vrijdag. Daar staat ze. Na enkele mails spraken we af om op hotel een weekendje met een meisje in luiers door te brengen. We boekten een mooie kamer aan zee. Ze is wat verlegen. Ik stel haar voor om eerst wat te drinken zodat de tongen wat losser kunnen.  Ik bestel een cassis, zij een watertje.  Niet gemakkelijk om zomaar met een bijna-vreemde te praten over wat je voor iedereen angstvallig geheim houdt. Maar na het vinden van wat vertrouwen in elkaar kunnen we er meer omwonden over praten. Daar ontdek ik dat ze best wel een open geest heeft. Verzorgd lijkt ze tegelijk. Ze heeft een broek dat eerder een mengeling lijkt tussen een paardrijbroek en een legging. Met een rolkraagtrui erbij en laarzen lijkt ze stijlvol en tegelijk sportief. Een oesterparelketting en ditto oorbel vervolledigt het plaatje.

We spreken af om in dit weekendje nooit het toilet te gebruiken zonder toestemming van de ander.

Om het weekend meteen een kick-off te geven stel ik haar een wedstrijdje voor.
Het spelletje is zo ondeugend als dat ze simpel is. De eerste die nummer twee in zijn/haar broek doet verliest. Maar allebei zal het doen. Dit lijkt gemakkelijk? Laten we dan maar de spanning opdrijven door allebei gelijktijdig een laxerende zetpil te gebruiken. En laten we het eerlijk doen door deze elkaar toe te dienen, zo zijn we zeker dat we het kregen. Ze vindt het een vreemd voorstel en ergens twijfelt ze bij dit voorstel maar het intrigeert haar tegelijk wel. Ze overtuigt er zich van dat ze haar tegen de werking van de zetpil wel zal kunnen verzetten. Ze stemt ermee in. De verliezer geeft de winnaar nadien een kleine massage.

Om beurt gaan we op het bed liggen en verzekeren we er ons van dat we elkaar de zetpil geven. Ze doet het eerst bij me maar haar ondeugend kantje zorgt ervoor dat ze er me meteen twee geeft. Ik geef me natuurlijk niet gewonnen en doe het haar gewoon terug. Meteen nadat we deze krijgen toegediend doen we ons ondergoed en broek weer aan. Ze herhaalt dat ze toch wel immuun zal zijn voor de zetpillen.
We leggen ons allebei op ons bed. We vragen ons af als er iets op TV zou zijn. We zappen. Een reportage toont het verloop van een afrikaans ontwikkelingsproject. We kijken door gebrek aan iets boeienders. M’n buik rammelt een beetje, het gromt alsof ik wat honger heb. Maar ook bij haar hoor ik het niet veel later.

Ik voel de druk in m’n darmen wat opdrijven. Ik vraag haar of ook zij voelt of er wat in beweging is. Ze knikt bevestigend met een halfangstige blik. Ze vraagt zich af of ze wel had moeten instemmen met m’n voorstel maar tegelijkertijd vindt ze het best een avontuur om haar grenzen te verleggen.
Ik voel nu echt wel een aandrang om naar het toilet te gaan. Deze aandrang wordt in vlagen sterker en zwakt dan weer wat af. Wat ik wel merk is dat de sterkere vlagen steeds harder worden. Pijn doet het niet.

Ook zij zie ik wat minder comfortabel op bed liggen. Ik zie aan haar blik wanneer ze zich moet bedwingen en zie haar aanblik dan weer wat ontspannen wanneer ze een zwakkere aandrang krijgt. Het lijkt wel alsof elkaars darmen met elkaar hebben afgesproken dat wanneer ik eens m’n spieren moet opspannen, zij de hare weer wat mag ontspannen.

Ik krijg het lastig om niet aan een verlossende opluchting toe te geven maar voel dat het wedstrijdje nog alle kanten uit kan want ik zie dat zij evenzeer moet vechten om toch niet toe te geven aan de opluchting. Ze zegt me dat ze het nog moeilijk kan houden, ik stel haar gerust dat het bij mij niet anders is. Ik ga rechtstaan en naar haar toe. Bij wijze van elkaar te steunen neem ik haar hand vast. Ze staat ook recht en neemt m’n ander hand ook vast. Ze knijpt wat harder terwijl ik haar blik weer zie uitschijnen ‘dit wordt lastig maar ik wil me maar niet overgeven’, tegelijk geniet ze van haar drang om te winnen. Terwijl ik alles probeer op te houden, voel ik een beetje zich toch een baan te maken richting onderbroek ondanks m’n tegenwerking. Maar gelukkig niet veel. Ik zeg haar: “Oops, daar gaat een beetje’. Ze lacht maar een fractie van een seconde terwijl ze beseft dat doorlachen haar de wedstrijd zal doen verliezen en ze zet haar blik terug in competition modus. Ze voelt even aan m’n broek maar beseft dat ze nog zeker niet heeft gewonnen. Ze voelt niets. Ze knijpt terug in m’n hand terwijl ik lichtjes hoor dat ook zij wat weinig laat gaan.

Intussen wordt het bijna ondraaglijk en hoop ik dat ze het alle momenten opgeeft zodat ik het zo snel mogelijk ook kan opgeven. Ik zie ter hoogte van haar slaap een licht druppeltje zweet. Ik houd het echter niet meer en neem gerust vrede dat ik de massage zal moeten geven in plaats van te krijgen. Waarna ik haar zeg dat ik haar gewonnen geef. Ze lijkt gespannen tevreden. Ik los alles en ik vul m’n broek. Hoewel m’n gezicht boekdelen spreekt checkt ze toch even door aan m’n broek te voelen. Zodat ze zeker kan zijn dat ze zonder gezichtsverlies ook zichzelf mag ontspannen. En dat doet ze ook. Ik zie de opluchting zo op haar gezicht. “Eindelijk” zucht ze tevreden. Ik zie haar genieten van de last die letterlijk wegvloeit. Ik neem haar knuffelend vast. We staan nog steeds recht. Elk met een warme opluchtingsbrei in ons broek. Half trillend van de inspanning.

Ik positioneer m’n hoofd in haar nek. Ze fluistert me voldaan toe dat ze het eigenlijk heerlijk vond. Met haar hand glijdt ze naar de buitenkant van m’n broek. Ze duwt het zachtjes aan. Ik glij m’n lippen op de hare. We kussen helemaal intiem-sensationeel terwijl ik haar voldoenend gevoel zo voel doorstromen net zoals ze m’n voldoening helemaal aanvoelt. Ook ik glij m’n hand aan haar legging. Voelend aan de contouren van de nieuwe bobbel in haar broek. Er is een kleine geur die me doet twijfelen of deze nu vooral van mij of van haar komt. Afschuwelijk kan ik het niet noemen. Misschien omdat het wel van mezelf afkomstig kon zijn?

Ik voel haar m’n bobbel steeds steviger vastpakken. Terwijl m’n ene arm om haar onderrug slaat, neem ik ook haar bobbel langs de buitenzijde van haar broek vast. Ik beweeg ze traag van links naar rechts boven en onder en vraag haar terwijl of ze het lekker vindt. Ze knikt.
Ik duw haar het bed op en ga er langszij liggen. M’n hand glijdt over de legging tussen haar benen steeds meer naar haar kruis terwijl ik achter haar oren zachtjes aan kus. Ze neemt m’n hand vast en leidt me naar haar kruis. Ze trekt me over haar heen en glijdt ook haar hand naar m’n vochtig warme zitvlak. Ze neemt die langs m’n jeans stevig vast en kneedt het zachtjes aan. Ik sleur haar zodat ik deze keer onderaan lig terwijl ze op me ligt. Ik doe haar hetzelfde. Ik masseer haar poepbroek en voel wat uit haar slipje naar haar lies glijden, terwijl ik ook dat langs haar legging heen masseer. Ik zie haar genieten. Iets zegt haar dat het niet hoort om daarvan te genieten. Ze weet niet goed of ze meer geniet van het ondeugende of van de vlucht naar haar peutertijd, ze weet alleen dat ze er stiekem wel van geniet.

Terwijl ik lig vraag ik haar om op me te zitten, nog steeds met de legging aan. Ze zit met haar poepvlak op m’n kruis. Terwijl ze meer zit voelt ze heel wat bewegen in haar broek. Ze geniet van het stoute gevoel dat over haar heen gaat. Ook ik voel het bewegen en het windt me op te weten dat ze er stiekem wel van geniet. Ze beweegt haar poep over m’n kruis van links naar rechts en boven naar onder. De poep voelt ze ook tussen en over haar vagina heen glijden. Terwijl ze haar genot niet kan wegsteken vraagt ze me hetzelfde te doen. Ze gaat liggen, ik ga op haar kruis zitten en beweeg zacht maar met volledige voldoening heen en weer. Terwijl ik fantaseer over hoe het voor haar zou kunnen voelen, fantaseert zij over hetzelfde. Ik ga naast haar liggen terug. Met m’n ene been naast het hare, met m’n andere in een kniehoek van 90° over haar heen. We kussen nog wat. We trekken het deken over ons heen. We voelen ons stout terwijl we een rust voelen. We genieten na en drinken een stevig glas softdrank.

Net zoals een mama even in de broek van zoonlief kijkt om te zien of alles nog proper is, checken we even bij elkaar wat’n ravage er is aangericht. We besluiten eensgezind dat het leuk was en besluiten ons te wassen. We gaan de douche in en wassen het helemaal van ons af. Wanneer we klaar zijn stap ik uit de douche en houd ik me klaar om haar af te drogen. Wat droog, doet ze hetzelfde voor me. We gooien de vuile kleren in een plastieken zak die we goed dichtknopen. We gooien het later wel weg. We moeten immers wat te eten zoeken.

We kiezen verse kleren. Alvorens zich helemaal aan te kleden vraag ze me om op het bed te gaan liggen. Ze neemt een Tena maxi slip en schuift een deel onder m’n poep. Ze neemt er de tube zinkzalf bij en de babypoeder. Ze fluistert me toe dat ze geen ongelukken wil tijdens het eten samen met een knipoog en een subtiele glimlach. Ze wrijft de zinkzalf open, de geur doet me naar vroeger terugdenken. Ze strooit er nog rijkelijk babypoeder overheen. Ze plakt alles dicht. Ik voel de zalf tegen de luier en ruik subtiele invloeden van babypoeder. Heerlijk denk ik bij mezelf. Met dezelfde glimlach en knipoog fluister ik haar toe dat ik ook geen ongelukken wil. Ze gaat liggen, ik schuif er een tena maxi onder en zalf en poeder haar rijkelijk in. Ook zij kan zich niet ontdoen van die goede oude tijd waar de geur gelijk stond aan comfort, onschuld en veiligheid. Ik doe de luier strak dicht en verzegel het met een kus net onder de navel. Ze doet er een leuk rokje onder aan dat tot net onder haar knieën komt met dezelfde laarzen. Geen slipje. We overleggen voor het avondeten en komen uit bij een lekkere pasta. Net voordat we vertrekken drinken we nog elk twee grote glazen water. We slaan de deur achter ons dicht. Hongerig en voorlopig nog droog stappen we het restaurant binnen.

Het restaurant straalt gezelligheid uit en is goed gevuld.

Een aperitiefje en een glaasje wijn slaan we bij een vriendelijke bediening niet af. Bij het avondeten drinken we nog een groot glas water. We praten wat bij over de de poepervaring maar wijken vlot af naar wat we van werk/school doen. We hebben het ook over de laatste reis die we elk deden. Intussen smullen we van het slaatje en de steak. Zo’n  half uurtje later gaan we over tot een dessert. Een creme brulé en een dame blanche nemen we. Tussen het gesprek door zegt ze me dat ze moet plassen.  Ik spoor haar aan om het nog even op te houden. Maar ook ik voel stilaan een nood komen. Ik meld het haar maar ook zij is geen jaknikster en wil dat ik het nog even ophoud. We besluiten om af te sluiten met een thee. Ze geeft aan dat ze wel nodig moet. Het restaurant is intussen nog maar voor een vierde gevuld, de achtergrondgeluiden van de andere babbelende mensen verzwakt. Ik zeg haar dat als ze nodig moet gaan, ze het maar moet laten gaan. Ik zie haar blik op oneindig komen en hoor stilletjes een sissend geluid toch wel 15 seconden aan een stuk. Ze zit nog steeds. Ze vraagt me beschaamd of de luier lekt want zo voelt ze het aan. Ik vertel haar dat ze even kort moet gaan staan en ik bemerk dat de luier alles goed opvangt. Ik zie haar genieten van het warme vocht dat haar luier zonet vulde. Ze nodigt me uit om hetzelfde te doen. Ik laat ook alles lopen. Ik voel de luier rond m’n kruis wat dikker aanvoelen. Het lekkend gevoel overweldigt ook mij maar ik vertrouw best wel op die luier. We vragen de rekening en betalen.

Voordat we opnieuw het hotel binnengaan besluiten we nog een klein blokje om te lopen. De vochtige warme luierpulp is goed voelbaar tijdens het wandelen en schuurt zachtjes tegen m’n kruis. Eigenlijk vind ik het heerlijk aanvoelen. We komen aan in het hotel. Gaan de kamer binnen.

Spontaan knuffelen we elkaar, wederom met tedere kusjes in de nek. Onze handen raken elkaars zitvlak en zachtjes overlopen we met onze vingers de contouren van de luier. We wrijven zachtjes over de luier en dan eens wat harder. We verschuiven onze handen naar het kruis en voelen doorheen de broek ook deze contouren. Op de een of andere manier kan ik het gevoel als veilig omschrijven, ondeugend maar veilig. Alsof je alle stress voelt wegvloeien. Ik trek m’n broek uit, zij doet dit ook. Ik ga in bloot bovenlijf. Ook zij zorgt ervoor dat we eigenlijk beiden alleen nog maar een luier aanhebben. Geïntrigeerd gaat ze op haar knieën zitten. Ze inspecteert m’n vochtige luier. Ze voelt eraan, ze ruikt eraan. Een mengeling van babypoeder, natte luier en zinkzalf overheersen. Ze gaat achter me staan. Haar hand tegen m’n luier gedrukt vraagt ze me of ik wat kan plassen. Terwijl ik plas voelt ze de temperatuur van m’n luier stijgen. Hij zwelt nog wat op. Ze slaakt een zucht van voldoening.

Traag komt ze voor me staan. Ze geeft me een uitdagende blik. Haar rug tegen m’n buik. Ze neemt m’n hand en begeleidt deze tot aan haar kruis. Het klamme vocht, de warmte die ik van haar lichaam in het luiervocht voel weerkaatsen. Kleine stoppels van haar laatste scheerbeurt en een ander vocht dat ik eerder als opwindingsvocht zou omschrijven doen me in de 7e hemel wanen. Ik wou dat ik deze tijd stil kon laten staan.
Ze duwt haar lippen tegen m’n lippen en met haar rechterhand neemt steunt ze m’n nek. Ik zie haar ogen sluiten. Ik geniet met haar mee en sluit de mijne ook. Ze plast een hele warme straal  door m’n hand in haar luier heen. Zoiets maakte ik nooit mee. Ik voel dat ze scheutjes schiet. Terwijl m’n hand in haar vocht baadt voel ik de vloeistof langzaam in de luier wegtrekken. Haar linkerhand legt ze op haar kruis, over de luier. We voelen beiden de warmte maar ook elkaars hand. Ook al scheidt de luier haar hand met die van mij. Helemaal heerlijk. Ik trek m’n hand stilaan weg. Ze protesteert en houdt m’n hand daar waar ze zat. Zachtjes aan stimuleer ik haar. Ik zie haar helemaal wegzakken van genot.  We besluiten te gaan slapen.

Ik zie dat ze geen aanstalten doet om me te verversen. Ik bedenk dan dat ze misschien wel in deze luier wil slapen. Alsof ikzelf eigenlijk niets liever heb neem ik ook geen initiatief om haar te verversen. We poetsen beiden onze tanden en kruipen het bed in. Zij aan zij en prutsend aan elkaars luier horen we elkaars gekraak van de luier. Ze fluistert me dat ze een heerlijke dag achter de rug heeft. Ik knik bevestigend.

We doen het licht uit. Ik knuffel haar nog wat en ga op haar liggen. We voelen elkaars luier tegen elkaar liggen. We kussen nog even.
We liggen terug naast elkaar, het licht is uit en elkaar aankijkend bevestigen we elkaar dat we beiden erg hard van deze momenten genieten. Een vlucht van de drukke alledaagse werksferen die een wellnessend effect op ons hebben. We realiseren ons dat we van veel geluk mogen spreken dat we van deze momenten ongegeneerd kunnen genieten met elkaar. Het gesprek voelt aan alsof we elkaar echt alles kwijtkunnen, nu we ook elkaars diepste fantasieën kunnen delen. Tijdens dit gesprek laat ik m’n blaas nog even leeglopen. Ik vermoed dat ze hetzelfde deed.

Ze gaat op haar zij liggen, ik houd haar in lepelhouding vast. Elke beweging onder het deken doen een walm van babypoeder opwaaien. Ik snuif en geniet. Onze ogen voelen zwaar en starten een diepe, deugddoende slaap.

Het luiermeisje verhaal loopt hier verder –>

Hoe het broekpoepen en broekplassen begon

Ingezonden door een lezer: Omdat ik zag dat er blijkbaar toch een Belgische site is over dit onderwerp, wou ik toch ook even mijn verhaal even kwijt.

Ik hou zowel van broekplassen als broekpoepen. Meestal als ik alleen thuis ben, kleed ik mij om, om… in mijn broek te doen. Dat heeft te maken met een belevenis toen ik 12 was…

Ik ben altijd nogal tenger en klein van gestalte geweest, en altijd de kleinste van de klas. Toen ik 12 was zag ik er vast nog een paar jaar jonger uit. Nu nog steeds hoor. Maar ben nu 35
Ik zat toen, één maal per week, in de toneelklas waar je eigenlijk een beetje mooi leerde praten. Maar er waren ook nog van die improvisatie oefeningen (toneelstukjes), die ik eigenlijk wel leuk vond.
Ergens in het midden van dat jaar, kwam er iemand langs van de hogere jaren, die “een jongetje” zocht voor een toneelstuk met publiek. Het was een soort eindexamen voor iemand die een rol speelde van een moeder die haar kind werd ontnomen.
Na een beetje zoeken werd ik geselecteerd. Waarschijnlijk omdat ik er vrij jong uit zag.

Toen we repeteerden, bleek het allemaal nogal mee te vallen. Ik moest egenlijk geen tekst leren of zeggen. Enkel maar enkele bewegingen en wat rondlopen.
Maar toen… vooraf vroeg mijn moeder wat voor kleding ik op de avond van de voorstelling moest dragen. Dit moest iets zijn wat doorgaans een klein kind draagt. Dus wat had mijn moeder voor me gevonden… Een kort bruin velouren broekje, een wit hemdje, een een rode geknoopte cardigan. Met grijze kousen en donkere schoenen. Ah, bah! Ik vond het vervelend dat ik dat MOEST dragen. Zeker omdat ik er al zo jong uitzag. Nu leek ik echt een klein kind. En dan nog voor publiek!
Na wat gemopper heb ik het dan toch maar aangetrokken.

Alles was goed verlopen met de voorstelling, en daarna reed ik met de fiets naar huis. Met m’n pakje nog aan
Ik wou zo snel mogelijk thuis zijn, hopend dat niemand van mijn vrienden me zo zag. Toen ik thuisgekomen was, en verteld had hoe het geweest was, ging ik naar mijn slaapkamer om die kinderachtige kleding uit te trekken.
Maar in mijn kamer stond ik nog even voor de spiegel, om te zien hoe ik er zo uitzag. En… heel vreemd toen, maar op één of andere manier voelde ik plots een gevoel van… ik voel me lekker in deze kleren. lekker kinds, onschuldig.
“Nee, ik hou dit aan! Het voelt goed”.

Zo ben ik met mijn Atari spelcomputer beginnen spelen… tot ik voelde dat ik naar het toilet moest. En echt wel een vreemd gevoel toen… Ik gingen gedachten door mijn hoofd van : “mmmm… ik moet naar de WC..” vermengd met het gevoel van kinds zijn in mijn korte broek.
Ik ging terug voor de spiegel staan met een opgewonden “stout” gevoel. Terwijl ik naar mezelf stond te kijken, friemelde ik wat aan de pijpjes van m’n broekje. En… plots… kreeg ik een onweerstaanbare drang… Ik kakte in mijn broek. ECHT ik deed mijn broek vol zoals een klein kind. Ik voelde mijn broekje volproppen, terwijl mijn hart bonsde in mijn keel!
Alsof dat nog niet erg genoeg was, kon ik mijn plas daarna ook niet ophouden. En ik piste in mijn broek, zodat de plas langs mijn benen liep, op de grond begon te kledderen, en een gele plas rond mijn voeten vormde.

Ik was een beetje verbaasd over wat ik had gedaan. Maar… het voelde wel lekker.. lekker kinds.. kleuterachtig.
En nee, ik ben uiteindelijk niet wenend naar mijn moeder gelopen Maar ik heb het wel zelf opgekuist. Gelukkig heb ik het zo kunnen doen, dat niemand iets gemerkt heeft. Maar… Ik heb er sinds die dag wel een “fetish” bij

Broekplassen: Best wel eens spannend

Ingezonden door een lezer: Zeker herken ik de broekplassen behoefte! En eerlijk gezegd geef ik er ook wel eens aan toe.

Het gevoel van totale ontspanning bij broekplassen wanneer je blaas zich ledigt is werkelijk heerlijk wanneer je tegelijkertijd je broek (of luier) nat voelt worden.
De extra prikkel die ik ervaar ontstaat door het gevoel van machteloosheid (als je eenmaal plast is het vrijwel niet meer te stoppen) en het gevoel van schaamte (volwassenen plassen nu eenmaal niet in hun broek).
Ook ervaar ik een sexuele prikkel op zo een broekplas moment; het heeft iets van overgave of zo je wilt dwang. Je kan er zelf immers aan toegeven of toe gedwongen worden. Beide vormen hebben wat mij betreft een erotische lading.
Hetzelfde kan gelden voor broekpoepen alhoewel ik mij kan voorstellen dat voor velen die drempel (te) hoog is tegenover broekplassen. Zelf evenwel heb ik geen moeite om, ook als het de verzorgende kant betreft, te begrijpen waarom iemand ook (stiekem) behoefte heeft aan broekpoepen (toevallige woordspeling :-)).

Waar het de beleving betreft naar de onbezonnen kindertijd stel ik mij eveneens voor dat de associatie luiers/klein zijn (geen verantwoordelijkheid) makkelijk wordt gemaakt en al snel veel ruimte ontstaat voor nog veeeeel meer heerlijke fantasieen!

Ben benieuwd btw naar overige broekplassen en andere ervaringen of gedachten die je hebt m.b.t dit onderwerp. Je bent zorgvuldig in je woordkeus en de stijl van schrijven nodigd uit tot het lezen van meer!

Welkom op deze site

Welkom op deze site. Met deze site wil ik mensen laten kennismaken met een voorkeur die veel meer mensen delen dan dat we zouden denken.

Er zijn een heel pak mensen die er stieken wel eens van genieten van hun plasje. Hetzij door een slipje, onderbroek of een natte broek te veroorzaken. Los hiervan zijn er ook een heel pak mensen die het omhebben van een luier een rustgevend, geborgen gevoel geven. Maakt niet uit of zij de luier ook echt gaan gebruiken of niet. Even teruggaan naar die onbezorgde kindertijd doet sommigen wonderen.

En dan zijn er ook de mensen die ervan genieten om een stapje verder te gaan. Na wat te experimenteren met een natte broek ook eens het broekpoepen aandurven. Sommigen vinden dit leuk en anderen weer niet maar wat deze site vooral wil is dat dit onderwerp een stukje toegankelijker wordt, meer bespreekbaar. Minder in taboesferen vertoeft. Naast ervaringen komen hier ook plaatjes.

Fantasie: 500 euro voor het meisje dat hierop ingaat.

Al meerdere jaren droom ik ervan om m’n fantasie te laten uitkomen: Een luierweekendje met een meisje die dezelfde interesse deelt.
Dit wens ik buiten het medeweten van m’n vriendin te doen. Ik heb er ook wat voor over om deze fantasie te laten uitkomen, 500 euro dan nog.

M’n droom zou zijn om van een vrijdag na het werk tot de zondagavond een weekendje te beleven ergens aan zee met een meisje van 18 tot 36 jaar. Eventueel kan dit ook in de week. Met haar wil ik wel wat (broek)ongelukjes uitlokken en er dan passend een luieroplossing op vinden. Luieren en verluierd worden, wandeling enzomeer. Hiervoor zou ik een goede hotelkamer huren.
Dit alles wens ik te doen met groot respect voor zij die hierop wenst in te gaan en met de grootste zorg dat alles naar wens is gedurende het weekend. Geen bondage of dingen in die strekking. Genieten van het ongegeneerd de vrije loop laten gaan van de fantasie met iemand die dit ook aangenaam vindt.