Luierjongen ondergaat de luierdriften van een luiermeisje

Dit luierjongen en luiermeisje weekendverhaal is een vervolg op het voorgaande hoofdstuk | Het begin van het verhaal lees je hier

Klaar en afgedroogd begeleidt ze me naar het bed waar ik al kan raden wat er gebeuren zal: Ik krijg weer een luier om. Ik voel me wel een luierjongen. Als een volleerd luiermeisje analyseert ze heel goed de diktes van de luiers. Is het een Tena Plus? Zeker niet. Een Tena Super? Ook niet. Een Tena Maxi lijkt haar een optie tot ze de Tena Ultima zag. Jawel hoor. Van het ene extreme gaan we naar het andere extreme. Ik krijg een Tena Ultima onder m’n poep. De dikste van de hoop. Deze zal beslist niet voor het minste beginnen lekken. Ze zalft me keurig in en strooit er rijkelijk en naar goede gewoonte de babypoeder over. Ze plakt me dicht en geeft me moederlijk nog een kus tussen de luierrand en m’n navel. Ik voel dat het toch allemaal wat stijver zit. Minder soepelheid. Het is immers een dikke luier. En ja hoor, bij de eerste stap voel ik die dikke prop tussen m’n benen die het ‘losjes’ wandelen zeker niet zal vergemakkelijken. Het feit dat ze me een hele dikke gaf deed me al vermoeden dat ze niets liever, uit de ervaringen eerder die dag ook die dikke zou willen. Nog niet beseffend hoe het voelt om zoiets om te hebben en hoe oncomfortabel het wel zit. Ik kom haar gedachten tegemoet en doe haar met dezelfde zorg de Ultima om. Ze trekt een legging aan met een rok erboven met botjes onder. Helemaal mjammie. Zo valt het zeker niet op. Makkelijk voor haar. Ik kan niet zomaar een rok aandoen om die dikke kont te verbergen. Ik neem de meest losse broek, maar toch toch mag ik behoorlijk trekken om die dicht te krijgen. Ze stelt me gerust met “het valt best mee”. Een shirt die lang over m’n broek komt moet het allemaal nog wat beter camoufleren.

Een kleine knuf en we zijn ons kamertje weer uit. Tijdens de ontdekkingsreis door het dorp zagen we een leuke brasserie. We gaan er lunchen. Het is inmiddels al 13u. Aangekomen besluiten we eerst een aperitiefje te drinken. Dan wordt er nog een bordje soep besteld en hebben we elk de idee om een spaghetti te bestellen. Carbonara voor haar, bolognaise voor me. We delen een flesje wijn en bestellen er ons een fles water bij. Toegegeven, ik zie haar haastig drinken. 1 glas, 2 glazen. Net als deze ochtend. Alsof ze niet kan wachten om het droge gevoel in een vochtige om te zetten. Alsof ze per slok wijn, drie slokken water inneemt. Bij een gezellige babbel drink ik gewoon mee, op haar tempo. Want toegegeven, echt erg vind ik het niet dat ze zoveel drinkt. De spaghetti is gewoonweg subliem en ik rond af met een italiaanse koffie en zij met een thee.

Benieuwd naar wat we gaan doen zagen we een fietsenverhuurbedrijfje. Om langs de kustlijn wat te fietsen. Leek me helemaal geen slecht idee. Een frisse neus ophalen. En weg zijn we. Voor 18u30 moeten we de fietsen terugbrengen. Na zo’n drie kwartier voel ik als een echte luierjongen weer een aandrang. Geen probleem bedenk ik me. Ik heb toch een Ultima om. Ik laat het weer eens lopen. Maar zo vanzelfsprekend gaat het niet. Ik ben aan het fietsen. En het wil maar niet gaan. Ik stop even met trappen en moet toegegeven veel persen om maar een straaltje op gang te krijgen. Ze rijdt enkele meters voor me, draait zich om en snapt al helemaal waarom ik enkele meters achterop rijd. Ze lacht me toe. In mezelf stel ik me de vraag of zij dat ook zou kunnen. Ze is immers een vrouw en is dus anatomisch anders gebouwd. Ik kan me inbeelden dat als ik het moeilijk heb op een zadel, het voor haar helemaal onmogelijk is. Het blijft me een raadsel. Zo’n kwartiertje later komen we aan op een plek waar we besluiten om de fietsen langs de kant te laten en te voet langs de waterlijn verder te gaan. Om de 500 meter staat een strandhuisje waar je even op je gemak kan genieten van de zon en een snackje eten. Geregeld laat ik wat lopen. Indiscreet vraag ik haar of ik de enige ben die wat vochtig is. Ze daagt me uit met “voel even”. Evident vind ik het niet, onder een rok en een legging. Maar ik ga voor haar staan, knuffel wat en laat m’n hand zakken. Daar voel ik dat een “hard textiel” onder haar kleding maar ik kan niet uitmaken of haar luier nat is of niet. Ik laat de gedachte weg en we zetten de wandeling voort.

We besluiten wat te gaan drinken in zo’n snackbar. Aangezien men me met een lekkere koffie altijd wel kan verleiden kies ik deze keer voor een cappucino maar een cola erbij voor de frisse instroom in m’n keel smaakt me ook best. Zij bestelt hetzelfde maar vervangt de koffie wel in een thee. Ze fluistert me toe dat ze voelt dat ze moet poepen. Ze vraagt beschaamd of ze toch het toilet mag gebruiken. Ik knik afwijzend. Ik zie dat ze niet tegenpruttelt dus blijkbaar gaf ik het antwoord waar ze op hoopte. Eenmaal de glazen op zetten we onze wandeling voort. Inmiddels zit er al flink wat in m’n luier en voel ik hem zwaarder worden. Maar het is een Tena Ultima dus maak ik me geen zorgen.

We wandelen nog een half uurtje en dus besluiten we dat we rechtsomkeer terug richting fietsen gaan. 10 minuten voordat we aan de fietsen toekomen schreeuwt ze “Oh neen”. “Wat is er?” keer ik terug. “Wel, daarnet toen we uit de snackbar kwamen heb ik m’n luier helemaal volgepoept”. Dat was een ondeugende verrassing om te horen. Ik had er helemaal niets van gemerkt of geroken. Waarschijnlijk dat de zeewind er voor iets tussen zat. Ik vraag “wat is er dan zo erg aan?”. “We moeten helemaal terug fietsen en met dat zadel zal dat vuil zijn”. Ja knik ik met een glimlach.

We nemen de fietsen en keren terug. Als een voorzichtig luiermeisje fietst eerst enkele minuten rechtstaand alvorens zich over te geven aan het zadel. Ze zegt me enkele keren dat ze niet durft gaan zitten. Ik stel haar gerust dat ze dadelijk een mooie nieuwe en droge luier krijgt maar dat ze nu even een grote meid moet uithangen en gewoon zitten. Stilaan zit ze terwijl ik op haar gezicht kan aflezen hoe ze het aanvoelt. En ja, ik kan me wel inbeelden dat wat vuiligheid in de luier zowat alle kanten opgaat. Maar god, wat geniet ik van dit idee. Eenmaal toegekomen zegt ze me dat ze wel buiten blijft terwijl ik de fietsen teruggeef. Ze durft wellicht door de stank niet mee in de fietswinkel. Dat begrijp ik wel. Ze fluistert me “ik voel me een vuile en stoute meid, m’n luier plakt overal”. Ik geef aan dat we snel naar het hotel kunnen om haar wat droogs aan te doen. Verrassend genoeg knikt ze neen. Eerst nog een terrasje doen zegt ze. Stiekem geniet ze wel van dat vuile meidgevoel. Is het de onschuld? De stoutigheid? De vuile meidgedacht? Of wordt ze er gewoon lekker geil van om dit langer aan te houden? Ik heb er het raden naar maar het is sowieso ook haar weekend dus doen we nog een terrasje aan. Haar taaltje wordt wat stouter wat me doet denken dat ze eerder de geile en stoute kant opgaat. “Hmmm” kreunt ze discreet op het terras aan tafel en ze kijkt me aan “Ik ben nu hard veel aan het pissen”. Als luierjongen voel ik me nu wel heel klein en ik slik en word helemaal geil van haar woorden. Ik probeer me in te beelden wat ze voelt. Sjonge, wat wou ik op dat moment even dat ik haar was. Gewoon maar om te kunnen voelen wat ze voelt. Ik zie haar heen en weer wiebelen op de stoel om zeker te maken dat het een “vuile boel” is daar beneden in haar luier. Heel soms, als er net iets te weinig wind is ruik ik haar toestand. Gelukkig zijn we bijna alleen op het terras. Ik stel voor om naar het hotel te gaan. We betalen en zijn weg.

Nu heb ik toch wel een heel dikke en natte luier. Ik voel hem wat slobberhangen als ik rechtsta. Tegelijk bedenk ik dat die wellicht een pak meer moet slobberhangen bij haar. Eenmaal aangekomen op hotelkamer doe ik haar rok uit. Ik voel door haar legging dat ze met een heel volle luier loopt. De geuren kan ik weer niet als stank omschrijven. Ze helpen me eerder inleven in hoe ze zich voelt en storen me niet zo hard. Ik druk de luier wat tegen haar aan. Ik zit op bed, ze gaat op één been van me zitten. Wellicht omdat ze nog even het zadelgevoel wat dichter bij m’n leefwereld wil brengen. Ze beweegt wat op en neer terwijl ik haar helemaal zie genieten. Ze wil m’n hand nemen en binnen haar luier introduceren maar dat zie ik toch niet zitten gezien haar poeptoestand. Eenmaal ze doorheeft dat ik het niet wil lost ze m’n hand en begrijpt ze dat ik zoiets niet zie zitten. We knuffelen en rollebollen nog wat op bed. Ik met m’n volle luier, zij met haar overvolle luier. Na’n poosje zie ik haar hand in haar luier zakken. De poep doet haar blijkbaar niets. Ik zie haar masturberen. Ik laat haar volop haar gang gaan, en ik kijk gewoon toe. Ik geniet door haar te zien genieten. Ik zie haar nagenieten op het bed. Ik neem een handdoek en schuif hem onder haar door. Ik neem ook kuisdoekjes en een nieuwe, verse Tena Maxi. Als volleerde luierjongen doe ik haar luier los en begin aan de schoonmaak. Ik merk echter een grote ravage. De poep heeft zich werkelijk overal een baan gemaakt. In haar lies, over haar kruis, over de venusheuvel tot zelfs een stukje op haar onderrug. Lang duurt het niet want dat is onder andere waarom veel babypoeder leuk is. Het kuist vlotter. Ik neem ook even haar hand door met de babydoekjes.
Het luiermeisje krijgt een nieuwe verse Tena Maxi, rijkelijk gepoederd weer en met liefde verpakt. Ik zie een ongelofelijke staat van ontspanning bij haar. Ze koestert duidelijk de rust en de zorgen die ze krijgt. Net als een peuter. Ik krijg dezelfde behandeling maar ik heb geen poepluier dus gaat het allemaal een pakje vlotter. We rollen de vuile luiers op en doen hem in een plastiekzak die we goed en hard dichtknopen. We blijven even in de kamer en rekken de staat van rust en ontspanning uit. Naakt en met enkel de luier aan. Ze leest in bed in een magazine terwijl ik wat op m’n ipad bezig ben. Na’n kwartier neemt ze weer m’n hand vast en leidt ze bovenop de luier op kruishoogte. Ik voel weer een vlaag van warmte terwijl we elkaar aankijken. We hebben geen woorden nodig om van elkaar te lezen dat we helemaal ontspannen en voldaan zijn. Ik merk dat ze flink wat liet gaan.

Dit verhaal loopt hier door: Adult baby rollenspel

Geef een reactie