Een weekendje met een luier en een luiermeisje

(Dit is een fictie).

Het is vrijdag. Daar staat ze. Na enkele mails spraken we af om op hotel een weekendje met een meisje in luiers door te brengen. We boekten een mooie kamer aan zee. Ze is wat verlegen. Ik stel haar voor om eerst wat te drinken zodat de tongen wat losser kunnen.  Ik bestel een cassis, zij een watertje.  Niet gemakkelijk om zomaar met een bijna-vreemde te praten over wat je voor iedereen angstvallig geheim houdt. Maar na het vinden van wat vertrouwen in elkaar kunnen we er meer omwonden over praten. Daar ontdek ik dat ze best wel een open geest heeft. Verzorgd lijkt ze tegelijk. Ze heeft een broek dat eerder een mengeling lijkt tussen een paardrijbroek en een legging. Met een rolkraagtrui erbij en laarzen lijkt ze stijlvol en tegelijk sportief. Een oesterparelketting en ditto oorbel vervolledigt het plaatje.

We spreken af om in dit weekendje nooit het toilet te gebruiken zonder toestemming van de ander.

Om het weekend meteen een kick-off te geven stel ik haar een wedstrijdje voor.
Het spelletje is zo ondeugend als dat ze simpel is. De eerste die nummer twee in zijn/haar broek doet verliest. Maar allebei zal het doen. Dit lijkt gemakkelijk? Laten we dan maar de spanning opdrijven door allebei gelijktijdig een laxerende zetpil te gebruiken. En laten we het eerlijk doen door deze elkaar toe te dienen, zo zijn we zeker dat we het kregen. Ze vindt het een vreemd voorstel en ergens twijfelt ze bij dit voorstel maar het intrigeert haar tegelijk wel. Ze overtuigt er zich van dat ze haar tegen de werking van de zetpil wel zal kunnen verzetten. Ze stemt ermee in. De verliezer geeft de winnaar nadien een kleine massage.

Om beurt gaan we op het bed liggen en verzekeren we er ons van dat we elkaar de zetpil geven. Ze doet het eerst bij me maar haar ondeugend kantje zorgt ervoor dat ze er me meteen twee geeft. Ik geef me natuurlijk niet gewonnen en doe het haar gewoon terug. Meteen nadat we deze krijgen toegediend doen we ons ondergoed en broek weer aan. Ze herhaalt dat ze toch wel immuun zal zijn voor de zetpillen.
We leggen ons allebei op ons bed. We vragen ons af als er iets op TV zou zijn. We zappen. Een reportage toont het verloop van een afrikaans ontwikkelingsproject. We kijken door gebrek aan iets boeienders. M’n buik rammelt een beetje, het gromt alsof ik wat honger heb. Maar ook bij haar hoor ik het niet veel later.

Ik voel de druk in m’n darmen wat opdrijven. Ik vraag haar of ook zij voelt of er wat in beweging is. Ze knikt bevestigend met een halfangstige blik. Ze vraagt zich af of ze wel had moeten instemmen met m’n voorstel maar tegelijkertijd vindt ze het best een avontuur om haar grenzen te verleggen.
Ik voel nu echt wel een aandrang om naar het toilet te gaan. Deze aandrang wordt in vlagen sterker en zwakt dan weer wat af. Wat ik wel merk is dat de sterkere vlagen steeds harder worden. Pijn doet het niet.

Ook zij zie ik wat minder comfortabel op bed liggen. Ik zie aan haar blik wanneer ze zich moet bedwingen en zie haar aanblik dan weer wat ontspannen wanneer ze een zwakkere aandrang krijgt. Het lijkt wel alsof elkaars darmen met elkaar hebben afgesproken dat wanneer ik eens m’n spieren moet opspannen, zij de hare weer wat mag ontspannen.

Ik krijg het lastig om niet aan een verlossende opluchting toe te geven maar voel dat het wedstrijdje nog alle kanten uit kan want ik zie dat zij evenzeer moet vechten om toch niet toe te geven aan de opluchting. Ze zegt me dat ze het nog moeilijk kan houden, ik stel haar gerust dat het bij mij niet anders is. Ik ga rechtstaan en naar haar toe. Bij wijze van elkaar te steunen neem ik haar hand vast. Ze staat ook recht en neemt m’n ander hand ook vast. Ze knijpt wat harder terwijl ik haar blik weer zie uitschijnen ‘dit wordt lastig maar ik wil me maar niet overgeven’, tegelijk geniet ze van haar drang om te winnen. Terwijl ik alles probeer op te houden, voel ik een beetje zich toch een baan te maken richting onderbroek ondanks m’n tegenwerking. Maar gelukkig niet veel. Ik zeg haar: “Oops, daar gaat een beetje’. Ze lacht maar een fractie van een seconde terwijl ze beseft dat doorlachen haar de wedstrijd zal doen verliezen en ze zet haar blik terug in competition modus. Ze voelt even aan m’n broek maar beseft dat ze nog zeker niet heeft gewonnen. Ze voelt niets. Ze knijpt terug in m’n hand terwijl ik lichtjes hoor dat ook zij wat weinig laat gaan.

Intussen wordt het bijna ondraaglijk en hoop ik dat ze het alle momenten opgeeft zodat ik het zo snel mogelijk ook kan opgeven. Ik zie ter hoogte van haar slaap een licht druppeltje zweet. Ik houd het echter niet meer en neem gerust vrede dat ik de massage zal moeten geven in plaats van te krijgen. Waarna ik haar zeg dat ik haar gewonnen geef. Ze lijkt gespannen tevreden. Ik los alles en ik vul m’n broek. Hoewel m’n gezicht boekdelen spreekt checkt ze toch even door aan m’n broek te voelen. Zodat ze zeker kan zijn dat ze zonder gezichtsverlies ook zichzelf mag ontspannen. En dat doet ze ook. Ik zie de opluchting zo op haar gezicht. “Eindelijk” zucht ze tevreden. Ik zie haar genieten van de last die letterlijk wegvloeit. Ik neem haar knuffelend vast. We staan nog steeds recht. Elk met een warme opluchtingsbrei in ons broek. Half trillend van de inspanning.

Ik positioneer m’n hoofd in haar nek. Ze fluistert me voldaan toe dat ze het eigenlijk heerlijk vond. Met haar hand glijdt ze naar de buitenkant van m’n broek. Ze duwt het zachtjes aan. Ik glij m’n lippen op de hare. We kussen helemaal intiem-sensationeel terwijl ik haar voldoenend gevoel zo voel doorstromen net zoals ze m’n voldoening helemaal aanvoelt. Ook ik glij m’n hand aan haar legging. Voelend aan de contouren van de nieuwe bobbel in haar broek. Er is een kleine geur die me doet twijfelen of deze nu vooral van mij of van haar komt. Afschuwelijk kan ik het niet noemen. Misschien omdat het wel van mezelf afkomstig kon zijn?

Ik voel haar m’n bobbel steeds steviger vastpakken. Terwijl m’n ene arm om haar onderrug slaat, neem ik ook haar bobbel langs de buitenzijde van haar broek vast. Ik beweeg ze traag van links naar rechts boven en onder en vraag haar terwijl of ze het lekker vindt. Ze knikt.
Ik duw haar het bed op en ga er langszij liggen. M’n hand glijdt over de legging tussen haar benen steeds meer naar haar kruis terwijl ik achter haar oren zachtjes aan kus. Ze neemt m’n hand vast en leidt me naar haar kruis. Ze trekt me over haar heen en glijdt ook haar hand naar m’n vochtig warme zitvlak. Ze neemt die langs m’n jeans stevig vast en kneedt het zachtjes aan. Ik sleur haar zodat ik deze keer onderaan lig terwijl ze op me ligt. Ik doe haar hetzelfde. Ik masseer haar poepbroek en voel wat uit haar slipje naar haar lies glijden, terwijl ik ook dat langs haar legging heen masseer. Ik zie haar genieten. Iets zegt haar dat het niet hoort om daarvan te genieten. Ze weet niet goed of ze meer geniet van het ondeugende of van de vlucht naar haar peutertijd, ze weet alleen dat ze er stiekem wel van geniet.

Terwijl ik lig vraag ik haar om op me te zitten, nog steeds met de legging aan. Ze zit met haar poepvlak op m’n kruis. Terwijl ze meer zit voelt ze heel wat bewegen in haar broek. Ze geniet van het stoute gevoel dat over haar heen gaat. Ook ik voel het bewegen en het windt me op te weten dat ze er stiekem wel van geniet. Ze beweegt haar poep over m’n kruis van links naar rechts en boven naar onder. De poep voelt ze ook tussen en over haar vagina heen glijden. Terwijl ze haar genot niet kan wegsteken vraagt ze me hetzelfde te doen. Ze gaat liggen, ik ga op haar kruis zitten en beweeg zacht maar met volledige voldoening heen en weer. Terwijl ik fantaseer over hoe het voor haar zou kunnen voelen, fantaseert zij over hetzelfde. Ik ga naast haar liggen terug. Met m’n ene been naast het hare, met m’n andere in een kniehoek van 90° over haar heen. We kussen nog wat. We trekken het deken over ons heen. We voelen ons stout terwijl we een rust voelen. We genieten na en drinken een stevig glas softdrank.

Net zoals een mama even in de broek van zoonlief kijkt om te zien of alles nog proper is, checken we even bij elkaar wat’n ravage er is aangericht. We besluiten eensgezind dat het leuk was en besluiten ons te wassen. We gaan de douche in en wassen het helemaal van ons af. Wanneer we klaar zijn stap ik uit de douche en houd ik me klaar om haar af te drogen. Wat droog, doet ze hetzelfde voor me. We gooien de vuile kleren in een plastieken zak die we goed dichtknopen. We gooien het later wel weg. We moeten immers wat te eten zoeken.

We kiezen verse kleren. Alvorens zich helemaal aan te kleden vraag ze me om op het bed te gaan liggen. Ze neemt een Tena maxi slip en schuift een deel onder m’n poep. Ze neemt er de tube zinkzalf bij en de babypoeder. Ze fluistert me toe dat ze geen ongelukken wil tijdens het eten samen met een knipoog en een subtiele glimlach. Ze wrijft de zinkzalf open, de geur doet me naar vroeger terugdenken. Ze strooit er nog rijkelijk babypoeder overheen. Ze plakt alles dicht. Ik voel de zalf tegen de luier en ruik subtiele invloeden van babypoeder. Heerlijk denk ik bij mezelf. Met dezelfde glimlach en knipoog fluister ik haar toe dat ik ook geen ongelukken wil. Ze gaat liggen, ik schuif er een tena maxi onder en zalf en poeder haar rijkelijk in. Ook zij kan zich niet ontdoen van die goede oude tijd waar de geur gelijk stond aan comfort, onschuld en veiligheid. Ik doe de luier strak dicht en verzegel het met een kus net onder de navel. Ze doet er een leuk rokje onder aan dat tot net onder haar knieën komt met dezelfde laarzen. Geen slipje. We overleggen voor het avondeten en komen uit bij een lekkere pasta. Net voordat we vertrekken drinken we nog elk twee grote glazen water. We slaan de deur achter ons dicht. Hongerig en voorlopig nog droog stappen we het restaurant binnen.

Het restaurant straalt gezelligheid uit en is goed gevuld.

Een aperitiefje en een glaasje wijn slaan we bij een vriendelijke bediening niet af. Bij het avondeten drinken we nog een groot glas water. We praten wat bij over de de poepervaring maar wijken vlot af naar wat we van werk/school doen. We hebben het ook over de laatste reis die we elk deden. Intussen smullen we van het slaatje en de steak. Zo’n  half uurtje later gaan we over tot een dessert. Een creme brulé en een dame blanche nemen we. Tussen het gesprek door zegt ze me dat ze moet plassen.  Ik spoor haar aan om het nog even op te houden. Maar ook ik voel stilaan een nood komen. Ik meld het haar maar ook zij is geen jaknikster en wil dat ik het nog even ophoud. We besluiten om af te sluiten met een thee. Ze geeft aan dat ze wel nodig moet. Het restaurant is intussen nog maar voor een vierde gevuld, de achtergrondgeluiden van de andere babbelende mensen verzwakt. Ik zeg haar dat als ze nodig moet gaan, ze het maar moet laten gaan. Ik zie haar blik op oneindig komen en hoor stilletjes een sissend geluid toch wel 15 seconden aan een stuk. Ze zit nog steeds. Ze vraagt me beschaamd of de luier lekt want zo voelt ze het aan. Ik vertel haar dat ze even kort moet gaan staan en ik bemerk dat de luier alles goed opvangt. Ik zie haar genieten van het warme vocht dat haar luier zonet vulde. Ze nodigt me uit om hetzelfde te doen. Ik laat ook alles lopen. Ik voel de luier rond m’n kruis wat dikker aanvoelen. Het lekkend gevoel overweldigt ook mij maar ik vertrouw best wel op die luier. We vragen de rekening en betalen.

Voordat we opnieuw het hotel binnengaan besluiten we nog een klein blokje om te lopen. De vochtige warme luierpulp is goed voelbaar tijdens het wandelen en schuurt zachtjes tegen m’n kruis. Eigenlijk vind ik het heerlijk aanvoelen. We komen aan in het hotel. Gaan de kamer binnen.

Spontaan knuffelen we elkaar, wederom met tedere kusjes in de nek. Onze handen raken elkaars zitvlak en zachtjes overlopen we met onze vingers de contouren van de luier. We wrijven zachtjes over de luier en dan eens wat harder. We verschuiven onze handen naar het kruis en voelen doorheen de broek ook deze contouren. Op de een of andere manier kan ik het gevoel als veilig omschrijven, ondeugend maar veilig. Alsof je alle stress voelt wegvloeien. Ik trek m’n broek uit, zij doet dit ook. Ik ga in bloot bovenlijf. Ook zij zorgt ervoor dat we eigenlijk beiden alleen nog maar een luier aanhebben. Geïntrigeerd gaat ze op haar knieën zitten. Ze inspecteert m’n vochtige luier. Ze voelt eraan, ze ruikt eraan. Een mengeling van babypoeder, natte luier en zinkzalf overheersen. Ze gaat achter me staan. Haar hand tegen m’n luier gedrukt vraagt ze me of ik wat kan plassen. Terwijl ik plas voelt ze de temperatuur van m’n luier stijgen. Hij zwelt nog wat op. Ze slaakt een zucht van voldoening.

Traag komt ze voor me staan. Ze geeft me een uitdagende blik. Haar rug tegen m’n buik. Ze neemt m’n hand en begeleidt deze tot aan haar kruis. Het klamme vocht, de warmte die ik van haar lichaam in het luiervocht voel weerkaatsen. Kleine stoppels van haar laatste scheerbeurt en een ander vocht dat ik eerder als opwindingsvocht zou omschrijven doen me in de 7e hemel wanen. Ik wou dat ik deze tijd stil kon laten staan.
Ze duwt haar lippen tegen m’n lippen en met haar rechterhand neemt steunt ze m’n nek. Ik zie haar ogen sluiten. Ik geniet met haar mee en sluit de mijne ook. Ze plast een hele warme straal  door m’n hand in haar luier heen. Zoiets maakte ik nooit mee. Ik voel dat ze scheutjes schiet. Terwijl m’n hand in haar vocht baadt voel ik de vloeistof langzaam in de luier wegtrekken. Haar linkerhand legt ze op haar kruis, over de luier. We voelen beiden de warmte maar ook elkaars hand. Ook al scheidt de luier haar hand met die van mij. Helemaal heerlijk. Ik trek m’n hand stilaan weg. Ze protesteert en houdt m’n hand daar waar ze zat. Zachtjes aan stimuleer ik haar. Ik zie haar helemaal wegzakken van genot.  We besluiten te gaan slapen.

Ik zie dat ze geen aanstalten doet om me te verversen. Ik bedenk dan dat ze misschien wel in deze luier wil slapen. Alsof ikzelf eigenlijk niets liever heb neem ik ook geen initiatief om haar te verversen. We poetsen beiden onze tanden en kruipen het bed in. Zij aan zij en prutsend aan elkaars luier horen we elkaars gekraak van de luier. Ze fluistert me dat ze een heerlijke dag achter de rug heeft. Ik knik bevestigend.

We doen het licht uit. Ik knuffel haar nog wat en ga op haar liggen. We voelen elkaars luier tegen elkaar liggen. We kussen nog even.
We liggen terug naast elkaar, het licht is uit en elkaar aankijkend bevestigen we elkaar dat we beiden erg hard van deze momenten genieten. Een vlucht van de drukke alledaagse werksferen die een wellnessend effect op ons hebben. We realiseren ons dat we van veel geluk mogen spreken dat we van deze momenten ongegeneerd kunnen genieten met elkaar. Het gesprek voelt aan alsof we elkaar echt alles kwijtkunnen, nu we ook elkaars diepste fantasieën kunnen delen. Tijdens dit gesprek laat ik m’n blaas nog even leeglopen. Ik vermoed dat ze hetzelfde deed.

Ze gaat op haar zij liggen, ik houd haar in lepelhouding vast. Elke beweging onder het deken doen een walm van babypoeder opwaaien. Ik snuif en geniet. Onze ogen voelen zwaar en starten een diepe, deugddoende slaap.

Het luiermeisje verhaal loopt hier verder –>

Favoriete foto’s : Meisje met luier

Soms kan ik wel eens naar foto’s zien van meisjes met een luier. De foto’s van deze luiermeisjes zijn mijn eigendom niet en zijn de eigendommen van de respectievelijke eigenaars. Dit zijn foto’s die ik her en der op het internet tegenkwam. Van deze foto’s maakte ik een selectie van de foto’s die ik het leukst vind. Vaak omdat ze de vrouwelijke kanten accentueren, suggestief omgaan met de luier waardoor ik m’n fantasie nog wat kan laten meespelen of gewoon omdat het een mooie foto is.

Hoe het broekpoepen en broekplassen begon

Ingezonden door een lezer: Omdat ik zag dat er blijkbaar toch een Belgische site is over dit onderwerp, wou ik toch ook even mijn verhaal even kwijt.

Ik hou zowel van broekplassen als broekpoepen. Meestal als ik alleen thuis ben, kleed ik mij om, om… in mijn broek te doen. Dat heeft te maken met een belevenis toen ik 12 was…

Ik ben altijd nogal tenger en klein van gestalte geweest, en altijd de kleinste van de klas. Toen ik 12 was zag ik er vast nog een paar jaar jonger uit. Nu nog steeds hoor. Maar ben nu 35
Ik zat toen, één maal per week, in de toneelklas waar je eigenlijk een beetje mooi leerde praten. Maar er waren ook nog van die improvisatie oefeningen (toneelstukjes), die ik eigenlijk wel leuk vond.
Ergens in het midden van dat jaar, kwam er iemand langs van de hogere jaren, die “een jongetje” zocht voor een toneelstuk met publiek. Het was een soort eindexamen voor iemand die een rol speelde van een moeder die haar kind werd ontnomen.
Na een beetje zoeken werd ik geselecteerd. Waarschijnlijk omdat ik er vrij jong uit zag.

Toen we repeteerden, bleek het allemaal nogal mee te vallen. Ik moest egenlijk geen tekst leren of zeggen. Enkel maar enkele bewegingen en wat rondlopen.
Maar toen… vooraf vroeg mijn moeder wat voor kleding ik op de avond van de voorstelling moest dragen. Dit moest iets zijn wat doorgaans een klein kind draagt. Dus wat had mijn moeder voor me gevonden… Een kort bruin velouren broekje, een wit hemdje, een een rode geknoopte cardigan. Met grijze kousen en donkere schoenen. Ah, bah! Ik vond het vervelend dat ik dat MOEST dragen. Zeker omdat ik er al zo jong uitzag. Nu leek ik echt een klein kind. En dan nog voor publiek!
Na wat gemopper heb ik het dan toch maar aangetrokken.

Alles was goed verlopen met de voorstelling, en daarna reed ik met de fiets naar huis. Met m’n pakje nog aan
Ik wou zo snel mogelijk thuis zijn, hopend dat niemand van mijn vrienden me zo zag. Toen ik thuisgekomen was, en verteld had hoe het geweest was, ging ik naar mijn slaapkamer om die kinderachtige kleding uit te trekken.
Maar in mijn kamer stond ik nog even voor de spiegel, om te zien hoe ik er zo uitzag. En… heel vreemd toen, maar op één of andere manier voelde ik plots een gevoel van… ik voel me lekker in deze kleren. lekker kinds, onschuldig.
“Nee, ik hou dit aan! Het voelt goed”.

Zo ben ik met mijn Atari spelcomputer beginnen spelen… tot ik voelde dat ik naar het toilet moest. En echt wel een vreemd gevoel toen… Ik gingen gedachten door mijn hoofd van : “mmmm… ik moet naar de WC..” vermengd met het gevoel van kinds zijn in mijn korte broek.
Ik ging terug voor de spiegel staan met een opgewonden “stout” gevoel. Terwijl ik naar mezelf stond te kijken, friemelde ik wat aan de pijpjes van m’n broekje. En… plots… kreeg ik een onweerstaanbare drang… Ik kakte in mijn broek. ECHT ik deed mijn broek vol zoals een klein kind. Ik voelde mijn broekje volproppen, terwijl mijn hart bonsde in mijn keel!
Alsof dat nog niet erg genoeg was, kon ik mijn plas daarna ook niet ophouden. En ik piste in mijn broek, zodat de plas langs mijn benen liep, op de grond begon te kledderen, en een gele plas rond mijn voeten vormde.

Ik was een beetje verbaasd over wat ik had gedaan. Maar… het voelde wel lekker.. lekker kinds.. kleuterachtig.
En nee, ik ben uiteindelijk niet wenend naar mijn moeder gelopen Maar ik heb het wel zelf opgekuist. Gelukkig heb ik het zo kunnen doen, dat niemand iets gemerkt heeft. Maar… Ik heb er sinds die dag wel een “fetish” bij

Een luier om lekker te luieren

Afgelopen zondag werd het tijd voor de typische zondagtaken. Huis opruimen, wasjes doen, eens op bezoek bij vrienden en in de namiddag de obligate boswandeling met de hond. Heel hijgend waren zijn laatste 500 meters. Eenmaal terug binnen geef ik hem het nodige water en brokjes. Zodat hij rustig op eigen tempo kan verder hijgen.

De ontdooide groentjes, de brochettes en de kroketjes worden zorgvuldig klaargemaakt, opgepeuzeld en nog een snelle afruiming maakt plaats voor een luie TV-avond. Naar goede gewoonte is dat op zondagavond Witse.

Maar wat ik echt zalig vind is om helemaal ongestoord en ‘vrij’ me voor de TV te ploffen. Opstaan om naar het toilet te gaan hoort daar niet bij en opstaan om een blokje hout in de haard bij te gooien net weer wel.
Die onbezorgde vrijheid bereik ik het liefst met een onschuldige luier rond m’n middel. Een Tena slip vind ik daarvoor het beste. Ze voelen goed, zitten goed, hebben een goede absorptie en hoewel ik het niet echt ogen vind, vind ik ze me nog het leukst staan ook. Een licht krakerig geluid voegt daarbij nog iets toe aan de sfeer.

Er zijn 2 luiers die ideaal zijn voor iemand die al eens voor het plezier een luier draagt en je tegelijk dat ultiem luiergevoel optimaal bezorgen. Er is de Tena Super en de Tena Maxi (dan bestaat er ook nog de Tena Ultima). De Tena Super is het kleinere broertje van de Tena Maxi. Die absorbeert net wat minder dan een Maxi en is ook wat dunner dan een Maxi. Wat ik leuk vind aan een luier is dat het goed dik zit rond het kruis. En dat krijg je wel met een Maxi. De Maxi is net iets te dik om deze ongemerkt onder je kleding te dragen. De Super is daar dan wel beter voor geschikt en voelt ook werkelijk goed. Mits de juiste broek merk je werkelijk niets. Voor passief thuisgebruik is de Maxi de beste keuze.
Ik zit in een tussenmaat: een Small of een Medium. Een small zit lekker strak maar kan ook minder hebben dan een medium. Een small geeft me ook het beste luiergevoel, mede omdat deze veel lager uitgesneden is. Een medium valt een pak groter uit.

Helemaal uitziend naar een avondje TV kies ik me dan maar de Maxi small. Omdat ik rond dit ‘luiermoment’ niet te veel heisa wil maken en ik het gewoon zomaar wil dragen besluit ik om me niet te poederen. Zo heb ik het vaak ook het liefst. Hangt af in welke bui je je voelt.
Ik plof me neer in m’n zetel, m’n broek gaat naar beneden, m’n ondergoed ook. Ik schuif m’n luier half onder me door en spreid m’n knieën en neem de flappen vast. Ik controleer nog even of alles in de juiste plaats zit en dan neem ik de onderste sluitstrip en strip me zo hard ik kan dicht, dan nog even de bovenste sluitstrips om de boel wat stevig te houden.
M’n hand wrijf ik nog even over de luier, onder m’n kruis door, eens goed aanduwen en m’n bewustzijn volledig openstellen voor het plastiek gevoel, de dikte doorheen m’n kruis, de ingeruilde soepelheid van m’n ondergoed dat nu plaats maakt voor het stuggere luiergevoel en dat licht gekraak. Ik trek er nu m’n ondergoed strak overheen en m’n jeans knoop ik weer aan.

Even de open haard aanzetten, wat kaarsjes, hapjes op salontafel, yoghurt klaarzetten, fles ice tea erbij en dan vliegt de TV toch gewoon aan? We nemen er voor de volledigheid nog een dekentje bij.
2 uur voor Witse dus dat wordt nog wat zappen, een programma opvragen in de TV Theek… Eerst nog een lekker groot glas Ice Tea binnengieten. En languit in de zetel. En als er iets is dat ik me voor deze avond voorneem dan is het dat ik niets ga ophouden en alles gewoon z’n natuurlijk gangetje laat gaan.

Na een half uur voel ik een lichte drang. Maar besluit om niet tegen te stribbelen en laat het gewoon z’n gangetje gaan. Terwijl ik een klein volume aan warm vocht laat gaan zijn er diverse sensaties die m’n ervaring tegelijk intenser maken. Het warme gevoel dat het wordt geabsorbeerd, de zwaartekracht die het allemaal wat meer naar het zitvlak verdeelt, druppeltjes die zich een weg om je poep banen om dan rond het zitvlak elegant te worden opgevangen door de ‘watten’. Het gedeelte rond je kruis dat je heerlijk voelt opzwellen. Een misleidend scheutje dat je doet denken dat de luier rond je benen gaat lekken maar dan toch weer niet. Na zo’n 10 seconden vervloeit het natte naar het vochtige maar word je van dan af aan getrakteerd op een comfortabele warmte. Na zo’n 10 minuten voelt het wederom droog maar warm aan. Om dan over je luier te wrijven krijg je een nog specialer gevoel. Een mengeling van licht-stout erotiserend en pure onschuld, zorgeloosheid en vrijheid raken je gevoel. Zo’n 15 minuutjes later voel je weer luiertoeristen op komst en laat je die wederom lopen. Je merkt het allemaal wat sneller absorberen maar het warme gevoel voelt vernieuwend aan. Hij gaat nog wat meer opzwellen. Je geeft je helemaal over.

Intussen denk je aan niets, ga je op in wat de TV je voorschotelt. Je eet een hapje, drinkt een slokje en bovenal voel je je ondeugend kinds. En zo gaat dat een avondje door. Na Witse voel je dat alles al wat meer doorweegt. De luier wordt niet meer droog maar blijft rond het vochtige steken. Wanneer je een andere positie aanneemt voel je dat de pulp alle fysica ondergaat en tegelijk wordt de ervaring intenser. Je gaat er al eens meer over wrijven.

Dan volgt het dilemma. Ga ik ermee slapen of gaat hij uit. Er slapen mee gaan werkt heel rustgevend. Alsof een engel over je slaap waakt. Maar vervelend is dat je ’s anderendaags voor het werk vroeg moet opstaan en dan moet je nog beginnen aan het uittrekken, wassen,… en daar is ’s ochtends niet veel tijd meer voor. Dus gaat die uit, vouw ik de luier met de plakstrips dicht en wordt het een job voor de vuilkar. Laat ik de douche warmlopen en zeep me helemaal in. Het beetje plas dat nog in me opkomt laat ik in de douche met het zeepwater wegvloeien.

Ik droog me af en dit was me weer een aangename afsluiter van de week.

Genieten jullie wel eens van zo’n moment of heeft deze ervaring je benieuwd doen maken om het ook eens te doen?

Broekplassen: Best wel eens spannend

Ingezonden door een lezer: Zeker herken ik de broekplassen behoefte! En eerlijk gezegd geef ik er ook wel eens aan toe.

Het gevoel van totale ontspanning bij broekplassen wanneer je blaas zich ledigt is werkelijk heerlijk wanneer je tegelijkertijd je broek (of luier) nat voelt worden.
De extra prikkel die ik ervaar ontstaat door het gevoel van machteloosheid (als je eenmaal plast is het vrijwel niet meer te stoppen) en het gevoel van schaamte (volwassenen plassen nu eenmaal niet in hun broek).
Ook ervaar ik een sexuele prikkel op zo een broekplas moment; het heeft iets van overgave of zo je wilt dwang. Je kan er zelf immers aan toegeven of toe gedwongen worden. Beide vormen hebben wat mij betreft een erotische lading.
Hetzelfde kan gelden voor broekpoepen alhoewel ik mij kan voorstellen dat voor velen die drempel (te) hoog is tegenover broekplassen. Zelf evenwel heb ik geen moeite om, ook als het de verzorgende kant betreft, te begrijpen waarom iemand ook (stiekem) behoefte heeft aan broekpoepen (toevallige woordspeling :-)).

Waar het de beleving betreft naar de onbezonnen kindertijd stel ik mij eveneens voor dat de associatie luiers/klein zijn (geen verantwoordelijkheid) makkelijk wordt gemaakt en al snel veel ruimte ontstaat voor nog veeeeel meer heerlijke fantasieen!

Ben benieuwd btw naar overige broekplassen en andere ervaringen of gedachten die je hebt m.b.t dit onderwerp. Je bent zorgvuldig in je woordkeus en de stijl van schrijven nodigd uit tot het lezen van meer!

Broek plassen: Zo ontdekte ik het

Ik wou eens weten of jullie dit ook al eens hebben gevoeld.

Met enkele tassen in elke hand kwam ik van een geslaagd uitstapje terug naar huis. Al bij het wandelen naar de bus voelde ik een belangrijke aandrang om te moeten plassen. Ik wou niet weten van te laat komen want ik ging de bus maar nipt halen, ook zonder tussenstop. En met slechts elke 45 minuten een bus wil ik die natuurlijk niet echt missen. Eenmaal op de bus wachtte er mij nog zo’n 50 minuten tot mijn thuishalte.
Ik zag de bus in de verte toekomen terwijl ik nog de laatste 50 meter aan het afleggen was tot aan de halte. Ik stapte er op en ging achteraan zitten. De bus was zowat voor de helft gevuld.

Na zo’n 20 minuten voelde ik dat ik echt nodig moest gaan plassen. De trillingen en bewegingen van de rijdende bus deden mijn blaas geen goed. Een lichte pijn begon zich over mijn buik meester te voelen. Maar ik hield vol. Nog zo’n goede 20 minuten later begon ik me werkelijk scenario’s in te beelden waarbij ik in volle schaamte in mijn broek zou plassen en de bus wat natter zou maken met alle blikken van mijn medereizigers als gevolg. Ik kende niet echt mensen op de bus maar ik herkende toch 3 medereizigers waar ik nu en dan eens mee op de bus zit, ook al heb ik die nooit aangesproken.

Ik drukte mijn benen over elkaar. Een hevigere pijn nestelde zich in mijn buik. Ik verwisselde m’n benen zodat een ander been het drukwerk op zich nam. Soms duwde ik m’n hand flink tegen m’n kruis om de aandrang om te plassen op afstand te houden en mijn broek proper te houden. Om over alle schaamte nog te zwijgen.

Bij elke haltestop begon ik te denken of de buschauffeur iets doorhad en dacht dat hij per expres alles zo traag deed. Maar nog even doorbijten en ik was thuis. Hoewel de drang zo hevig werd dat ik me niet meer kon inbeelden om droog thuis te komen. Ik hield m’n plas zo hard tegen dat ik dacht dat alles vroeg of laat door m’n spieren ging kunnen doorsijpelen, hoe hard ik ook probeerde.

De voorlaatste bushalte voorbij dacht ik in mezelf nu bellen en enkel nog uitstappen. Ik stond klaar aan de deur om uit te stappen. En mijn aandacht ging nog naar 2 dingen: Alles dichtknijpen en dit doen op een manier dat anderen het niet doorhebben. Maar vanbinnen sterf ik van angsten.

M’n moed verloor ik toen de bus nog 100 meter voor mijn bushalte een rood licht kreeg. Samen met de verloren moed verloor ik meer. Een scheutje plas wist zich een weg door m’n spieren te banen en prompt zet ik nog meer druk op m’n spieren terwijl ik voel dat m’n slip en een beetje broek vochtig werd, maar ook warm.

Ik mocht eindelijk de bus verlaten en gelukkig woon ik rechtover de halte. Ik haastte me naar huis maar ook onderweg verloor ik enkele scheutjes. Ik opende mijn deur, sloeg het dicht en uit wanhoop liet ik gewoon alles lopen. Mijn broek en slip waren toch al goed voor de was.
Terwijl ik alles liet lopen overviel een gevoel van bevrijding me. Een bevrijding die ik zelf ook voelde wegvloeien. Langs mijn benen verliet angst me en maakte plaats voor een letterlijk warm gevoel van opluchting. Dat m’n sokken ook nat werden en een stuk in m’n schoenen vloeiden was het laatste van mijn zorgen. Dat ik net zoals een kleine meid in mijn broek ging plassen vond ik best nog een opwindende gedachte. Nadien bekeek ik me grondig voor de spiegel en genoot nog even van de spanning rond mijn heup, het nadruppen.

Achteraf gezien vond ik het onbeschrijfelijk wat een goed gevoel dit plassen me gaf. Weken nadien heb ik teruggedacht aan deze gebeurtenis en misschien wel met een beetje heimwee. Want ik fantaseerde wel om nog zoiets maar dan met meer opzet uit te lokken.

Herkent iemand zich in dit verhaal?

Welkom op deze site

Welkom op deze site. Met deze site wil ik mensen laten kennismaken met een voorkeur die veel meer mensen delen dan dat we zouden denken.

Er zijn een heel pak mensen die er stieken wel eens van genieten van hun plasje. Hetzij door een slipje, onderbroek of een natte broek te veroorzaken. Los hiervan zijn er ook een heel pak mensen die het omhebben van een luier een rustgevend, geborgen gevoel geven. Maakt niet uit of zij de luier ook echt gaan gebruiken of niet. Even teruggaan naar die onbezorgde kindertijd doet sommigen wonderen.

En dan zijn er ook de mensen die ervan genieten om een stapje verder te gaan. Na wat te experimenteren met een natte broek ook eens het broekpoepen aandurven. Sommigen vinden dit leuk en anderen weer niet maar wat deze site vooral wil is dat dit onderwerp een stukje toegankelijker wordt, meer bespreekbaar. Minder in taboesferen vertoeft. Naast ervaringen komen hier ook plaatjes.

Voor een beetje urineverlies en meer: Luiertest Fabine Exclusiv

Conclusie *****
Ik denk dat het vrij geweten is dat Tena de Mercedes onder de luiers is. Topkwaliteit. Maar als Tena de Mercedes is dan heb ik goed nieuws. Ik heb de Rolls Royce onder de luiers gevonden: Deze heet Fabine Exclusiv. Van Duitse/Poolse ondernemers en gefabriceerd in China. Deze ondernemers wouden de perfecte luier voor luierliefhebbers ontwerpen. En niet de mensen centraal plaatsen die aan urineverlies lijden. Het resultaat is fenomenaal. Ze bestaat in 3 kleuren: Wit, zwart en kindermotief. Ze hebben een plastiek buitenlaag en binnenin voelen ze zijdezacht. Beter dan wat ik ooit heb getest. Ook is hij vrij dik. Zo maximaliseer je het luierbewustzijn. Met een absorptie van 4l heb je ook meteen één van de meest duurzame luier in huis dat wel tegen een stevige portie urineverlies kan. Minpuntje is de prijs en dat komt omdat deze luier geen massaproductieproduct is.

Uiterlijke omschrijving
Hij is vrij dik. Dikker dan de dikste luier en leunt eerder in de buurt van de Abriform. De luier bevat een heel stevige tape landingzone met 4 hersluitbare strips. De binnenkant is van het zachtste materiaal dat je ooit hebt gevoeld en vrij dik. De anti-lekrandjes zijn duidelijk aanwezig. Voor de luierliefhebbers is het deel over het kruis heel breed. Wat de meeste luierliefhebbers wel aangenaam vinden. Allemaal hebben ze een plastieken buitenlaag dat matig kraakt. Er zijn ook elastische strips achteraan en vooraan om de pasvorm optimaal te houden, zelfs na herhaaldelijk sterk urineverlies. Ze hebben ook een zwart model. Vrij speciaal maar ook werkelijk aangenaam om dragen. Voor zij die met adult babygevoelens rondlopen is er ook nog de versie met kindermotief. Ik houd het liever bij de witte luier.

Geluid
Het geluid is dankzij de plastiek buitenlaag gelukkig aanwezig. Het is niet de meest luidruchtige kraakluier maar je kan hem best wel horen als er niet teveel spannende kledij overheen wordt getrokken. Best ok.

Aanvoelen
Dit is waar de luier zich deels in onderscheidt: Als je hem aandoet voel je de zachtste materialen rond je middel. De plastiek buitenlaag is een plezier om over te wrijven. Zowat het zachtste plastiek dat je je kan inbeelden. Ook in toestand na herhaaldelijk urineverlies is het een aangename ervaring.

Draagcomfort
Moet ik meer zeggen? De zachtste materialen, een brede zone tussen je benen, uitstekende anti-lekrandjes, elastische strips voor en achter, vrij dikke luier. Zoek je een luier waarbij je niet merkt dat je hem omhebt? Dan is deze niets voor je. Wil je het bewust ervaren maar dan wel in de positieve zin, dan heb je hier de perfecte luier. Na wat urineverlies voelt de luier onmiddellijk droog aan. En het maakt niet uit hoe je plast: Staand, liggend, op je zij, zittend,… Deze luier stelt je niet teleur. Hij hangt ook niet snel door, zoals je bij andere luiers voor het zware urineverlies soms opmerkt. De uitermate sterke tape landing zone zorgt er ook voor dat je luier niet meer loskomt eenmaal je die omhebt. Maar de plakstrips zijn dusdanig gemaakt dat je ze meermaals kan hersluiten. Een luier waar je je helemaal ‘veilig’ in voelt en je meeneemt naar die onbezorgde tijd van toen. Met of zonder bewust urineverlies.

Discretie
Het is uiteraard een dikke luier. Dus onder een broek krijg je toch wel een luierkont. Het valt nog mee als hij droog is maar hij zet toch wel wat uit in flink natte toestand. De vraag is natuurlijk of andere mensen dan direct aan een luier gaan denken maar het is niet de meest geschikte luier voor als je je discreet onder de mensen wil begeven. Dit is een thuisluier. Een luier waar je eventueel onder een lange mantel kan dragen en op eigen risico in weinig bevolkte gebieden. In elk geval ervaar enkel jij je urineverlies. Plastiek kraakgeluiden zullen je niet verraden. Waarschijnlijk alleen de dikte en nog meer als hij nat is. Het duurt erg lang voordat hij gaat lekken. En je kan het ook redelijk voorspellen voordat hij gaat lekken.

Absorptie
Hier kan je niets op aanmerken. Hij absorbeert nagenoeg onmiddellijk zowat alles. Hij kan meerdere grote plassen aan en net als je denkt dat hij vol zit, kan hij er nog eentje aan. Deze luier zou je gerust 12u aan een stuk kunnen aanhebben overdag en toch heel wat drinken. Ook de geur die hij dan verspreidt is aanvaardbaar te noemen. Slaap er gerust een nacht in en maak je geen zorgen als je zijdelings urineverlies meemaakt. Hij vangt het allemaal keurig op. Ben je niet vies van de grote number two, dan zal deze luier opnieuw alles keurig opvangen en bijhouden. Heerlijk gewoon. Doordat de luier aan het kruis heel breed is kan je er nog gerust een inlegger of 2 in kwijt. Dan is de luier echt heel dik en kan hij nog een pak meer aan. Maar eigenlijk is dat dankzij zijn groot absorptievermogen onnodig en is het ook een beetje jammer want geen enkele inlegger voelt zo zacht aan dan de Fabine Exclusiv.

Dikte
Zoals ik eerder zij is dit een van de dikste luiers die er op de markt zijn. Dit geeft je een heel aangenaam luierbewustzijn. Door de brede zone tussen je benen gaat de luier daar soms ook dubbelplooien wat ik persoonlijk wel prettig vind. Na heel wat urineverlies gaat de luier uiteraard nog heel wat dikker worden. Maar het warme gevoel blijf je wel ervaren.

Sluitplakkers
Heel stevig.

Na enige tijd omhebben
Blijft aangenaam. Hij gaat beperkt doorhangen. Verspreidt maar beperkt geurtjes bij urineverlies. Stoort niet en in natte toestand voelt hij nog steeds aangenaam.

Voor overdag of voor de nacht
Allebei. Maar overdag dan eerder voor thuisgebruik.

Foto’s

Hij is vrij prijzig: Hij kost 22 euro voor 10 exemplaren en het duurt wel een tijdje voordat je jouw bestelling in de bus krijgt. Bestellen kan op www.buntewindel.de (er is ook een engelstalige versie).

Geluierde meisjes/dames?

Wel, wat ik me afvroeg… Ik zou het wel eens fijn vinden om een meisje/dame te ontmoeten die ook al eens graag een luier omdoet. Recreatief of uit noodzaak… Maakt me minder uit. Het lijkt me gewoon eens leuk om iets te gaan drinken of te gaan wandelen wetende dat je allebei iets om hebt. Door de taboesfeer rond dit heb ik er met niemand nog echt over kunnen praten. Deze site is al een soort van uitlaatklep maar het zou nog echter zijn als ik iemand of meerdere dames/meisjes zou leren kennen die deze voorkeur ook delen (luiers en/of plassen).

Daarom kort wat info over mezelf: 26J, woont rond het Antwerpse, netjes en verzorgd, goede job. Kan me gemakkelijk tot in Leuven, Gent, Brussel en verder verplaatsen. Dus laat hier gerust eens een berichtje na (wordt eerst goedgekeurd, dus wordt niet op site geplaatst).

Gewoon online contact over email/MSN of iets dergelijks lijkt me ook wel wat.

Over de luier testmethode en de tester

Kort: Ik ben een luierliefhebber. Geen intense liefhebber die 24/24 en 7/7 een luier omwil maar sporadisch of in het weekend wel eens kan ontspannen met een luier. Nooit plas ik ongecontroleerd.
Geschiedenis: Sinds mijn jonge leeftijd (+/- 7j) heb ik ontdekt dat ik wel een zwak heb voor luiers. Echter was ik al van heel jong droog. Luiers intrigeerden me gewoon. Pas vanaf mij 16j ben ik beginnen experimenteren en ben ik mijn zwak ervoor vrijheid beginnen gunnen.

Over de tester

Personalia: Ik ben een man, 28j op het moment van dit schrijven. 1m83 en om en bij 70kg. Ik woon in België. Ergens binnenin de Gent-Antwerpen-Brussel driehoek. Small luiers vind ik aangenaam maar nipt van maat en daardoor koop ik doorgaans medium luiers.

Achtergrondinfo: Ik ben een heel normale man, stabiele psyche in een stabiele fysiek, mooie managementfunctie en verder (en vooral) dierenliefhebber, adrenalinesporten, ondernemer, sporten algemeen, restaurants, koken, wellness en auto’s interesseren me. Single hetero, nu en dan eens in een relatie.

Luiergedrag: Over het algemeen draag ik de luiers thuis. Overdag of s’avonds voor de TV. Ook vind ik het rustgevend om ermee te slapen. Heel sporadisch doe ik een activiteit met een wat discretere luier: wandeling, bezoekje aan supermarkt, lange autorit, een vlucht nemen,… . Nog nooit droeg ik luiers in het bijzijn van familie of kennissen. Niemand weet dat ik een zwak voor luiers heb en dat wil ik zo houden. Enkel mijn ouders weten het door een luierontdekking tijdens m’n puberale tijd en ze respecteren dit, toch zal ik het nooit in hun bijzijn dragen.
s’Nachts vind ik het leuk als de luiers omvangrijk zijn. Voor thuisgebruik vind ik het leuk als ze luidruchtig kraken. Overdag voor buitengebruik heb ik graag dat ze discreet zijn en over veel absorptievermogen beschikken.
Waar ik het meeste van houd bij het dragen van een luier: Een soort beschermend gevoel, geborgenheid, rustgevend, verzorgende, ongestoord en onbezorgd met iets bezig kunnen zijn (TV, PC, iets anders), even terug naar de kindertijd. Het sexuele aspect is licht aanwezig maar in mindere mate uitgesproken bij deze zwakte van me.

Belangrijk vind ik het om elke luier aan dezelfde test te onderwerpen:

Over de testmethode

  1. Altijd een maatje Medium waar mogelijk
  2. Vergelijkende foto’s zonder luier naast foto’s met luiers. Steeds in ondergoed, normale doch licht losse spijkerbroek (steeds dezelfde voor vergelijking), met bovenkleding en zonder bovenkleding om de discretie of dikte weer te geven. Telkens genomen langs voor, zijdelings en achter.
  3. Dezelfde foto’s worden genomen maar dan met luier om.
  4. Dezelfde foto’s worden genomen met een volgeplaste luier.
  5. Ik geef steeds mijn mening over uiterlijke omschrijving, geluid (kraken), aanvoelen, draagcomfort, discretie, absorptie, dikte, sluitplakkers, voor overdag of voor de nacht en ik start de test steeds met een conclusie.