M’n geluierd weekend aan zee.

Afgelopen weekend ging ik naar Renesse. Een weekendje aan de Nederlandse kust. Ik pakte m’n spullen bijeen en besloot er ook wat luiers bij te doen: Tena supers, Tena Maxis en Tena Plus. En een luierweekendje werd het wel. Vooral aan het strand gewandeld met de hond. En voor het eerste van het begin van het weekend tot het einde volledig geluierd. Eerst deed ik de Plus om, zodat die niet te hard zou opvallen onder m’n kleding. Maar ach… Ik ben niet in België, kom wellicht niemand tegen die ik ken en wat kan het me eigenlijk schelen? Dus schakelde ik de dag na aankomst al om naar een Maxi. Met een losse shirt aan valt het best allemaal wel mee.

Naar het toilet gaan was dus een grote neen voor me dit weekend. En die gedachte deed me op de een of andere manier wel veilig voelen. Gewoon ontspannen, volledig. Maar een mens moet af en toe ook naar het groot toilet. Maar het kon me niet deren. Niemand was er, ik kende niemand en trok het me allemaal niet aan. Just me and my dog. Ik had op het strand net geluncht in één van die beachbars. Ik at op het terras. Vlak na de lunch voelde ik een aandrang ter hoogte van m’n vochtige luier. Ik dacht eerst ‘oei, wat nu’. Ik besloot recht te staan en te doen alsof ik naar het strand uitkeek. Intussen liet ik alles los en voelde een warme brij rond m’n billen vullen. Het laatste beetje hielp ik met een stevige pers. Voldaan leek niets leukers me dan rustig te gaan zitten, wetende dat alleen ik weet wat er aan de hand was, niet de andere gasten op het terras. Toen ik ging zitten voelde ik het warme over m’n poep spreiden. Maar toegegeven? Het voelde heerlijk. Lichtjes rook ik een vleugje en het is net als scheten: je duld geeneen behalve die van jezelf.

Ik besloot m’n wandeling verder te zetten met een toch wel gebruikte luier. Naarmate ik stapte voelde ik hier en daar wat bewegen en naarmate ik er m’n lunchcola’s in loosde voelde ik de brei ook zachter worden. Aangenaam wrijf ik nu en dan met m’n hand over m’n zitvlak. Zacht aanduwend, harder aanduwed. Stilaan werd het tijd om terug richting hotel te keren. Waar ik eigenlijk niet kon wachten om de mix in de spiegel te bekijken. Benieuwd of de typische kleur ook doorheen de luier te zien ging kunnen zijn. Alles bleef goed droog. En ja, subtiel kon ik zien dat het niet alleen om urine ging. Uit die luier, onder de douche… Mezelf wat bepoederd en hop, weer een maxi om. En zo ging het afgelopen weekend maar door.
Ik slaap immers zoveel beter in met een luier, licht bevochtigd om me heen.

Best leuk en doe ik beslist wel opnieuw bij een gelegenheidsweekendje.

Hoe het broekpoepen en broekplassen begon

Ingezonden door een lezer: Omdat ik zag dat er blijkbaar toch een Belgische site is over dit onderwerp, wou ik toch ook even mijn verhaal even kwijt.

Ik hou zowel van broekplassen als broekpoepen. Meestal als ik alleen thuis ben, kleed ik mij om, om… in mijn broek te doen. Dat heeft te maken met een belevenis toen ik 12 was…

Ik ben altijd nogal tenger en klein van gestalte geweest, en altijd de kleinste van de klas. Toen ik 12 was zag ik er vast nog een paar jaar jonger uit. Nu nog steeds hoor. Maar ben nu 35
Ik zat toen, één maal per week, in de toneelklas waar je eigenlijk een beetje mooi leerde praten. Maar er waren ook nog van die improvisatie oefeningen (toneelstukjes), die ik eigenlijk wel leuk vond.
Ergens in het midden van dat jaar, kwam er iemand langs van de hogere jaren, die “een jongetje” zocht voor een toneelstuk met publiek. Het was een soort eindexamen voor iemand die een rol speelde van een moeder die haar kind werd ontnomen.
Na een beetje zoeken werd ik geselecteerd. Waarschijnlijk omdat ik er vrij jong uit zag.

Toen we repeteerden, bleek het allemaal nogal mee te vallen. Ik moest egenlijk geen tekst leren of zeggen. Enkel maar enkele bewegingen en wat rondlopen.
Maar toen… vooraf vroeg mijn moeder wat voor kleding ik op de avond van de voorstelling moest dragen. Dit moest iets zijn wat doorgaans een klein kind draagt. Dus wat had mijn moeder voor me gevonden… Een kort bruin velouren broekje, een wit hemdje, een een rode geknoopte cardigan. Met grijze kousen en donkere schoenen. Ah, bah! Ik vond het vervelend dat ik dat MOEST dragen. Zeker omdat ik er al zo jong uitzag. Nu leek ik echt een klein kind. En dan nog voor publiek!
Na wat gemopper heb ik het dan toch maar aangetrokken.

Alles was goed verlopen met de voorstelling, en daarna reed ik met de fiets naar huis. Met m’n pakje nog aan
Ik wou zo snel mogelijk thuis zijn, hopend dat niemand van mijn vrienden me zo zag. Toen ik thuisgekomen was, en verteld had hoe het geweest was, ging ik naar mijn slaapkamer om die kinderachtige kleding uit te trekken.
Maar in mijn kamer stond ik nog even voor de spiegel, om te zien hoe ik er zo uitzag. En… heel vreemd toen, maar op één of andere manier voelde ik plots een gevoel van… ik voel me lekker in deze kleren. lekker kinds, onschuldig.
“Nee, ik hou dit aan! Het voelt goed”.

Zo ben ik met mijn Atari spelcomputer beginnen spelen… tot ik voelde dat ik naar het toilet moest. En echt wel een vreemd gevoel toen… Ik gingen gedachten door mijn hoofd van : “mmmm… ik moet naar de WC..” vermengd met het gevoel van kinds zijn in mijn korte broek.
Ik ging terug voor de spiegel staan met een opgewonden “stout” gevoel. Terwijl ik naar mezelf stond te kijken, friemelde ik wat aan de pijpjes van m’n broekje. En… plots… kreeg ik een onweerstaanbare drang… Ik kakte in mijn broek. ECHT ik deed mijn broek vol zoals een klein kind. Ik voelde mijn broekje volproppen, terwijl mijn hart bonsde in mijn keel!
Alsof dat nog niet erg genoeg was, kon ik mijn plas daarna ook niet ophouden. En ik piste in mijn broek, zodat de plas langs mijn benen liep, op de grond begon te kledderen, en een gele plas rond mijn voeten vormde.

Ik was een beetje verbaasd over wat ik had gedaan. Maar… het voelde wel lekker.. lekker kinds.. kleuterachtig.
En nee, ik ben uiteindelijk niet wenend naar mijn moeder gelopen Maar ik heb het wel zelf opgekuist. Gelukkig heb ik het zo kunnen doen, dat niemand iets gemerkt heeft. Maar… Ik heb er sinds die dag wel een “fetish” bij

Geluierde meisjes/dames?

Wel, wat ik me afvroeg… Ik zou het wel eens fijn vinden om een meisje/dame te ontmoeten die ook al eens graag een luier omdoet. Recreatief of uit noodzaak… Maakt me minder uit. Het lijkt me gewoon eens leuk om iets te gaan drinken of te gaan wandelen wetende dat je allebei iets om hebt. Door de taboesfeer rond dit heb ik er met niemand nog echt over kunnen praten. Deze site is al een soort van uitlaatklep maar het zou nog echter zijn als ik iemand of meerdere dames/meisjes zou leren kennen die deze voorkeur ook delen (luiers en/of plassen).

Daarom kort wat info over mezelf: 26J, woont rond het Antwerpse, netjes en verzorgd, goede job. Kan me gemakkelijk tot in Leuven, Gent, Brussel en verder verplaatsen. Dus laat hier gerust eens een berichtje na (wordt eerst goedgekeurd, dus wordt niet op site geplaatst).

Gewoon online contact over email/MSN of iets dergelijks lijkt me ook wel wat.