M’n geluierd weekend aan zee.

Afgelopen weekend ging ik naar Renesse. Een weekendje aan de Nederlandse kust. Ik pakte m’n spullen bijeen en besloot er ook wat luiers bij te doen: Tena supers, Tena Maxis en Tena Plus. En een luierweekendje werd het wel. Vooral aan het strand gewandeld met de hond. En voor het eerste van het begin van het weekend tot het einde volledig geluierd. Eerst deed ik de Plus om, zodat die niet te hard zou opvallen onder m’n kleding. Maar ach… Ik ben niet in België, kom wellicht niemand tegen die ik ken en wat kan het me eigenlijk schelen? Dus schakelde ik de dag na aankomst al om naar een Maxi. Met een losse shirt aan valt het best allemaal wel mee.

Naar het toilet gaan was dus een grote neen voor me dit weekend. En die gedachte deed me op de een of andere manier wel veilig voelen. Gewoon ontspannen, volledig. Maar een mens moet af en toe ook naar het groot toilet. Maar het kon me niet deren. Niemand was er, ik kende niemand en trok het me allemaal niet aan. Just me and my dog. Ik had op het strand net geluncht in één van die beachbars. Ik at op het terras. Vlak na de lunch voelde ik een aandrang ter hoogte van m’n vochtige luier. Ik dacht eerst ‘oei, wat nu’. Ik besloot recht te staan en te doen alsof ik naar het strand uitkeek. Intussen liet ik alles los en voelde een warme brij rond m’n billen vullen. Het laatste beetje hielp ik met een stevige pers. Voldaan leek niets leukers me dan rustig te gaan zitten, wetende dat alleen ik weet wat er aan de hand was, niet de andere gasten op het terras. Toen ik ging zitten voelde ik het warme over m’n poep spreiden. Maar toegegeven? Het voelde heerlijk. Lichtjes rook ik een vleugje en het is net als scheten: je duld geeneen behalve die van jezelf.

Ik besloot m’n wandeling verder te zetten met een toch wel gebruikte luier. Naarmate ik stapte voelde ik hier en daar wat bewegen en naarmate ik er m’n lunchcola’s in loosde voelde ik de brei ook zachter worden. Aangenaam wrijf ik nu en dan met m’n hand over m’n zitvlak. Zacht aanduwend, harder aanduwed. Stilaan werd het tijd om terug richting hotel te keren. Waar ik eigenlijk niet kon wachten om de mix in de spiegel te bekijken. Benieuwd of de typische kleur ook doorheen de luier te zien ging kunnen zijn. Alles bleef goed droog. En ja, subtiel kon ik zien dat het niet alleen om urine ging. Uit die luier, onder de douche… Mezelf wat bepoederd en hop, weer een maxi om. En zo ging het afgelopen weekend maar door.
Ik slaap immers zoveel beter in met een luier, licht bevochtigd om me heen.

Best leuk en doe ik beslist wel opnieuw bij een gelegenheidsweekendje.

Laxeermiddel: Dulcolax pil, zetpil en enema ervaring

Wanneer ik luier kan ik er in verschillende vormen van genieten.

Gewoon een droge luier omhebben kan een fijn gevoel geven. Soms wil ik hem nat maken. Soms moet hij vol, andere keren dan weer niet.
En heel soms wil ik in een luier doen wat een baby allemaal doet. Want een baby kan moeilijk zeggen dat hij er alleen in zal plassen en de rest liever niet. En dan soms wil ik in de luier poepen. Soms gaat dat dan vanzelf. En soms heeft de natuur een duwtje in de juiste richting nodig.

Om de natuur een handje te helpen gebruik ik dan een laxeermiddel of laxeerpil. Ook wel gebruikt bij constipatie. Hierin bestaan verschillende soorten maar het meest tevreden ben ik over Dulcolax. Ze bestaan in slikpillen, zetpillen en enema’s .

Hoe gaat dat nu en wat ervaar je?
Op zich kan ik wel nog genieten van de zetpil en enema ervaring. Laat me beginnen met de zetpil.
Eerst dien ik me de zetpil toe. Dat gaan vrij vlot en pijnloos. Dan sluit ik bijvoorbeeld een degelijke Tena slip maxi rond m’n middel. In tegenstelling tot een slikpil duurt het hier geen 6 tot 12 uur eer dat het laxeermiddel begint te werken. Na zo’n 10 à 15 minuten voel je het al werken. En dan vind ik het soms een sport om zolang als mogelijk alles op te houden, tegen de werking van de zetpil in zeg maar.
Je voelt de darmen stilletjes aan en in vlagen aandrangen om naar het toilet te gaan. Net zoals je normaal dringend moet kakken komt het aandrangsgevoel op en gaat het weer weg. En elke keer dat het opkomt, komt het wat harder op.

Dan sluit ik zo goed als mogelijk alles af en na enkele seconden gaat het aandrangsgevoel weer weg. Op een bepaald moment komt het dusdanig op en pers je zo hard dicht dat toch een kleine scheut z’n weg naar buiten vindt. Dan gaat het gevoel weer weg maar op dat moment duurt het niet lang eer je niets meer kan doen. Pijn doet dit allemaal niet, alleen, naar het einde toe en als je je verzet een beetje oncomfortabel. Als een grote opluchting laat je dan alles gaan en vult de luier zich helemaal op. Het gebruik van zo’n zetspil verzacht niet altijd de ontlasting waardoor je gelukkig ook geen diarree krijgt. Het is allemaal vrij snel gedaan. Van toedienen tot eindresultaat gebeurt denk ik binnen de 10 à 30 minuten.
Nadien, wanneer het eruit is krijg je bijvoorbeeld een uur later ook geen last meer.

De enema laxeermiddel van Dulcolax is nog net iets anders: Hier spuit je een vloeistof binnen. De werking is heel gelijkaardig zoals bij de zetpil. Alleen gebeurt de werking hier veel sneller. Na zo’n 3 minuten voel je het al werken en na 5 minuten heb je al wat moeite om alles op te houden. Mijn mening is dat de enema wel sneller werkt maar ook minder ‘grondig’ dan bij de zetpil.
Zowel bij de enema als bij de zetpil is het onmogelijk om te winnen van deze pillen. In je broek kakken of in je luier poepen zal je doen, gegarandeerd.

Met een volgepoepte luier geniet ik dan om wat naar TV te kijken en als ik het echt babyvuil wil maken durf ik me wel eens op een fietszadel te zetten. Dan voel je alles goed vullen doorheen de luier. Wat ik best wel een zalig gevoel vind.

Tip: Strooi eerst wat babypoeder in je luier als je niet wil dat alles aan je lijf plakt. Dit vergemakkelijkt de schoonmaak nadien.

De Dulcolax slikpil met bisacodyl bestaat met bisacodyl 5mg. Er is ook 10 mg op de markt maar dat raad ik je af.
Na het slikken van een bisacodyl pil gebeurt er helemaal niets. Het is pas na 6u dat je een en ander voelt werken in de buik maar nog zonder aandrang. Pas 10 à 12u na het slikken komen buikkrampen opzetten. buikkrampen die steeds heviger worden en in vlagen opkomen en gaan.  Naar het einde toe zelfs ondraaglijk hevig waardoor je je zelf niet meer in staat voelt om op te staan. Dit is oncomfortabel en zelfs pijnlijk. Doordat het zo pijnlijk is heb je geen drang om een spelletje met het laxeermiddel te spelen om het zolang mogelijk op te houden. Je wil gewoon zo snel mogelijk van de pijn af. Op een bepaald moment begin je vanzelf te drukken, een hele hoop. Na zo’n halve minuut volgt nog een lading, deze keer heel vloeibaar en veel. En nog na een minuut krijg je nog een hoop vloeibaars te verwerken. Binnen het uur heb je nog enkele ladingen.
Je luier voelt in elk geval heel erg vol aan. Veel plassen zit er niet meer in. Wanneer je dan je luier extra gaat uitdagen door veel te zitten, bewegen en laat staan een fietszadel dan puilt het zelfs over de luier en langs de benen uit.
Net iets teveel van het goede. De darmlediging gebeurt wel veel grondiger dan bij de zetpil of enema.

Conclusie: Hoewel de pil het meest comfortabel is om in te nemen raad ik je het sterk af wegens de onvoorspelbare timing van werking. En de hevige pijn die je erbij ervaart. Geloof me vrij, zelfs met de toedieningswijze is de zetpil en enema veruit de beste keuze. Je controleert dan ook beter wanneer het moet werken.

Adult baby rollenspel in luiers op ons luierweekendje

Dit is een vervolg op het voorgaande hoofdstuk dat je hier vindtLees het begin van het verhaal 

Nu is het m’n beurt om wat stouter uit de hoek te komen. Ik vraag haar of ze me haar luier wil aandoen. Ze kijkt me bizar aan maar vindt het best ok. Mijn luier is nog droog. Ze doet haar luier netjes uit en ook mijn luier doet ze netjes uit. Ik krijg de hare om en voel haar warmtevocht letterlijk tegen m’n kruis aan. Heerlijk. Ik doe haar m’n nog droge luier om. Lang duurt het niet voor ze ook die met een weinig vocht voorziet.
Na zo’n 10 minuten besluit ik de warmte en inmiddels drogere vocht in m’n luier nieuw leven in te blazen. Ik neem ook haar hand vast en leg ze tegen m’n luier terwijl ook ik flink plas. We lezen/ipadden wat verder. Stilaan denken we weer aan wat eten en gaan we terug in het dorp op zoek naar een leuke brasserie. We eten er flink wat en opnieuw wordt er stevig wat water en thee/koffie gedronken. Terwijl we met een voldoeninggevende luier er zitten te genieten. Helemaal fijn is ook het gevoel dat niemand doorheeft dat we een luier omhebben. Daarvoor maken ze die te discreet tegenwoordig en bovendien verwachten de mensen ook niet dat je zoiets om kan hebben. We vragen wederom de rekening.

Op de terugweg duwt ze me in een hoekje waar niemand ons ziet. Ze knuffelt me. Ik voel haar hand achterin m’n luier gaan. En dan voel ik het plots. Ze duwde een zetpil in me door. Ze kijkt me aan en zegt me vertroetelend: “Je denkt toch niet dat ik de enige ben vandaag die het grote ongeluk in m’n luier moet hebben gehad, bovendien moet ik je nog een poets terugbakken met de veel te dunne luier deze ochtend”? Ik vind het ondeugend dat ze dit zonder dat ik het merkte uit m’n tas meenam om met voorbedachte rade een ongeluk uit te lokken. Ergens vind ik het wel fijn. Hoewel ik weet dat ik het niet kan stoppen stel ik toch de ontspanning van m’n spieren zo lang mogelijk uit. Er is ook een braderij met allemaal kraampjes aanwezig. Eén of ander evenement. Ze wil er even door slenteren. Ik besef dat ze dit doet om te vermijden dat we snel naar het hotel gaan. Een gluhweinstandje slaan we niet af en drinken elk een fikse kop aan zo’n ton met warmtestralers aan. Ze vraagt me “En?”. Ik heb meteen door dat ze wil weten of ik de grote boodschap al deed. Ze heeft door dat ik het nog lastig heb met ophouden. Ik voel steeds weer de vlagen druk opkomen. Ze geniet van de last die ik voel.  Ik duidelijk minder (en toch een beetje wel). “En jij?” vraag ik haar? “Helemaal heerlijk nat” zegt ze. Met alles wat ze dronk geloof ik haar best. Ik voel plots een poepscheut die ik helemaal niet kan tegenhouden. Alsof een kramp m’n spier even buiten spel zet. Na enkele seconden sluit ik weer alles af. Ze merkt het op en lacht. Even later besluit ik alles te laten gaan. Ik voel een warme broeierige brei zitten. Opluchting, ja dat voel ik ook. Ze komt naast me staan en in plaats van een schouderklopje krijg ik een zitvlakklopje. “Good boy” fluistert ze me speels in m’n oor. We ledigen de gluhwein en zetten ons braderijbezoek voort. Zo’n half uurtje later besluiten we weer naar het hotel te gaan. Maar onderweg, in een straatje waar geen kat te zien is zegt ze me “Je dacht toch niet dat ik je hiermee al betaald zette”. Ik kijk haar vragend aan. Ze wijst in de richting van een fiets die op slot staat op straat. “Neen” geef ik haar mee. “Jawel, jawel” zegt ze me helemaal in zichzelf lachend. Natuurlijk wil ik niet flauw doen en ik ga lekker op het zadel zitten. Ik voel de brei alle kanten opgaan. Aan m’n lies, m’n onderrug,… Eenmaal eraf gekropen voel ik het vies maar aangenaam plakken. “Zo, nu zijn we even” zegt ze met haar volgeplaste luier. We lopen verder richting hotel. Ik merk dat ze geregeld m’n zitvlak met haar ogen controleert. Hopend dat ze er iets van ziet. Het intrigeert haar duidelijk. Ik vraag haar dat ze de hotelkamersleutel aan de receptie vraagt terwijl ik buiten wacht. Ik heb liever niet dat iemand van het hotel het opmerkt. Eenmaal ze teken doet dat ze de sleutel heeft ga ik snel binnen richting kamer.

Aangekomen in de kamer merk ik dat ze eerder naar de adult baby rol neigt. Ze gaat over in een rollenspel. “Wat ruik ik daar?” vraagt ze autoritair. Ik ga over naar een schuldige blik met een schuldige pruillip. “Niets” zeg ik haar terwijl ik naar de vloer kijk. “Jawel, laat me eens zien”. Zegt ze. Ze gaat even achter me ruiken. “Je hebt toch geen poepoe in je luier gedaan?”. Ik reageer niet. Ze doet m’n ceintuur los, ontknopt m’n broek en trekt de bovenkant van m’n luier wat van m’n rug weg. “Foei, je hebt toch in je luier gepoept”. “Dat is heel stout”. “Kom maar op het bed liggen dat ik je billenkoek geef”. “Neen” roep ik. Waarop ze autoritair naar het bed wijst. Ik ga er met m’n buik op liggen terwijl ze m’n poep slaagt. “Ga nu maar weer staan” roept ze. “Vind je dat leuk misschien? Zo’n poepluier?”. “Neen” antwoord ik. “Blijkbaar wel!”. Ze gaat gehurkt voor mij staan en masseert hard en autoritair de poepluier alle kanten op. “Zo, vind je dat fijn nu? Ga maar even in de hoek staan en denk na of je dit leuk vindt?” Ik besef de ironie dat ze me dit aandoet terwijl ze zelf met een volle luier loopt. Na zo’n vijf minuten zegt ze: “Heb je nagedacht? Ga je dit nog doen?” Als een echte adult baby knik ik teleurgesteld neen. “Kom nu maar, we doen je iets aan waar je je beter in zal voelen. Liefdevol doet ze m’n poepluier uit. Neemt ze er de babydoekjes bij en de poeder. Hoewel ik nooit echt kickte op het adult baby gebeuren voelde ik een onschuld en onmacht die ik wel machtig vond. Mateloos genoot ik van elke strijk die ze deed met het babydoekje. Zo zorgzaam. “Nou mag je kiezen: Wit, blauw, groen of paars?” Ik had meteen door dat het naar volgende luier verwees. Wit is een Tena Ultima, paars is een Tena Maxi, groen is een Tena Super en blauw is een Tena Plus. Ik weet dat ik er de nacht mee doormoet dus groen en blauw is uit den boze. En het stroeve van de Ultima lijkt me wel een leuk adult babygevoel. Dus zeg ik wit. Ze neemt de Ultima en schuift ze onder m’n poep. Ze zalft me keurig in en de mist die ze veroorzaakt met het poederen versterkt de adult baby gevoelens. Toch voel ik niet zozeer de nood om op een speen te zuigen. Ze vouwt alles dicht en trekt alles strak aan. Ze geeft nog een lieve klop op m’n luier en komt naast me liggen.

Ik helemaal droog en zij nog helemaal nat. We knuffelen weer wat elkaar. Lieve zoentjes in de nek, passionele franse zoenen. Ja, we voelen ons gelukkig. Ik ontknop haar broek, doe haar laarzen uit en schuif zachtjes m’n hand in haar luier. Deze voelt best verzadigd aan. Terwijl ik lekker verderknuffel en kus kom ik aan haar kruis terecht. Waar ik wat mee speel. Ik voel ze natter en natter worden, deze keer geen urine. Zachtjes fluister ik haar hoe stout ze niet is. Terwijl ik haar helemaal stimuleer. Ik zie haar genieten terwijl ik haar blijf stimuleren. Ik merk dat ze het ultiem genot nabij komt. Plots trekt ze haar benen samen en verwijdert ze m’n hand. Ja, dat is wat ik haar wou zien doen. Ik blijf nog wat naast haar liggen met kleine kusjes. Maar gisteren verloor ik een weddenschap en belofte maakt schuld. Ik nodig haar uit om op haar buik te gaan liggen. Ze heeft niets meer aan, behalve dan een natte luier. Ik neem wat massage-olie en geef haar een heerlijke massage. Wel een uur lang. Tijdens de massage observeer ik aandachtig haar volle luier. Masseer ik haar hele lichaam en ga duidelijk de contouren van haar luier af. Nadien mag ze omdraaien voor de andere kant van haar benen, aangezichtmassage en haar armen krijgen ook een beurt. Ik ruik lichte dampen die uit haar luier komen. Ik zie haar nagenieten.  Na’n tiental minuten besluit ik dat ook zij wat droogs om krijgt.  Ik keer haar de vraag weer: “Wit? paars? groen? of blauw?” Ook gaat ze voor wit. Ik zie haar terug in ware adult baby stijl klaarleggen om verschoond te worden. Wederom met diezelfde ontspannende en onschuldige blik met een walm van rust over haar heen. Helemaal onbezorgd als een echte adult baby ligt ze daar met een volledig gezwollen pamper. De 4 typische geluiden weerklinken de kamer wanneer ik haar pamper tapes losmaak. Ik maak haar schoon met de babydoekjes en zalf en poeder haar weer rijkelijk in. Pakje gaat weer dicht. Dik pakje met haar Ultima pamper wel. Ze houdt haar benen gespreid. Waarschijnlijk door de Ultima die haar samen met de gespreide benen een echt adult baby gevoel geven.

We fluisteren elkaar wat’n heerlijk dag we doormaakten. Kruipen onder de dons en doen het licht uit. We slapen als… Je kan het al raden? 2 adult babies. Dicht tegen elkaar aanleunend. Net niet met een duim in de mond.

Het vervolg en het einde van dit verhaal lees je hier –>

Het luiermeisje die haar luier overschat op weekend

Dit luiermeisje verhaal is een vervolg van het eerste hoofdstuk

Om 4u word ik even wakker omdat ik nodig moet plassen. Maar opstaan zal ik niet doen. Heerlijk om het gewoon te lapen lopen en meteen verder te slapen. Als een lief luiermeisje ligt zij zo mooi te slapen. Nieuwsgierig als ik ben voel ik even aan haar luier. Nog steeds even warm heb ik de indruk dat haar luier stilaan verzadigd geraakt. Zou ze hetzelfde gedaan hebben? Even wakker geworden maar de natuur gewoon haar gang laten gaan?

Het is 9u. M’n luier heeft nu een heerlijk gevoel. Het voelt alsof ik ingepakt wakker word. M’n hand glijdt over m’n luier en vind het helemaal zalig aanvoelen. Lekker dik. Ze ligt naast me op haar zij en ook wakker en met haar knie over m’n kruis en haar kruis tegen m’n dij. Ze komt op m’n buik zitten, geeft me een vrolijke zoen. Haar verzadigde luier op m’n buik voelt al wat zwaarder en verzadigd. De plakstrips van haar luier lijken door de nacht heen al wat losser te zitten. Ze glimlacht naar me. Ik voel het een pak warmer worden op m’n buik. Ik hoor zachtjes dat ze haar ochtendplas laat gaan. Sjonge, wat is die lang. Angstig kijkt ze me aan, vrezend dat ze de luier gaat lekken. Ik knipperoog haar angst weg. Haar luier lekt wat over m’n buik en voel het langs m’n zij richting matras. Gelukkig legde ik bij aankomst onder het laken een beschermer. Deze lekkage van haar luier windt me op. Het luiermeisje ziet dat ik ervan geniet en lijkt opgelucht dat ik het ok vind. Buig tegen buik knuffelen we wat verder. Ik draai ons om zodat ik op haar lig en laat ook mij volledig gaan. Ergens wist ik al dat ik ging lekken. En dat deed ik ook. Net zoals ik er leek van te genieten doet zij dat ook. M’n luier is helemaal verzadigd maar ze schuift haar hand in m’n luier. Kletsnat, zwaar en lichtjes ruikend. Het windt ons op.  Ze speelt wat in m’n luier.

Ze fluistert me dat haar luier vol is. Ik leid m’n vinger naar haar mond als een ssht beweging. Ik neem een Tena plus vast en wat babydoekjes, zinkzalf opnieuw en babypoeder. Ik schuif de Tena onder haar natte luier door. Maak haar plakstrips los en aanschouw kort en ongemerkt wat ze van van luier deed. Ik neem de vochtige babydoekjes En maak haar helemaal schoon. Ik rol haar luier op tot een ‘bolleke’ en doe deze in een plastic zak. Ze krijgt de zalf aangebracht. Opnieuw een dikke ’t oef’ babypoeder en de luier gaat dicht. Ze zegt me dat de droogte haar deugd doet. Waarna ze me een koekje van eigen deeg gaf en me dus ook een nieuwe luier omdeed. Ook ik kreeg een Tena plus luier om. Ze doet een leuke broek aan en trek me ook een jeans aan. We gaan ontbijten. We trakteren ons op enkele heerlijke croissants, fruitsap, een paar tassen koffie voor me en enkele tassen voor haar. Tijdens het ontbijt bespreken we wat we die ochtend gaan doen.

We besluiten om wat door het dorp te slenteren. Er zijn immers leuke winkeltjes en pittoreske plaatsjes heb ik gezien toen ik toekwam. We verlaten het hotel met een goede mantel en een sjaal. Het is herfstig zonweer. Na zo’n 40 minuutjes wandelen hebben we zowat de contouren van het dorp afgelopen. Klikkende babbels doden de tijd. Tijd om het centrum in te gaan. Ik voel al enkele scheutjes die ik helemaal in de luier laat gaan. Ze heeft het niet door raad ik. Simpele postkaartwinkeltjes tot een heuse koffie- en theewinkel, zelfs in de plaatselijke Casa houden we halt. We snuisteren rond. Ik schat dat ik elke 8 minuutjes een scheutje laat lopen. De luier blijft lekker vochtig en warm aanvoelen. Stilaan voel ik dat de luier zich wat vult. Heel comfortabel plassen is het niet meer want de Tena plus kan immers niet zo heel veel aan. Ze voelt wel lekker onder kleding want ze is heel discreet dat je zelf bijna vergeet dat je er één om hebt. Ik staak dus het plassen voor een tijdje. Op een gegeven moment, aangekomen op een plein zegt ze me dat ze nodig moet plassen. Kan ik best geloven na 2 fruitsapjes en 3 tassen koffie. Nonchalant zeg ik haar:” ga je gang”. Geconcentreerd kijkt het luiermeisje doelloos over het plein heen. Ik zie ergens een geconcentreerde opluchting dat na zo’n 18 seconden overgaat naar een grote bezorgdheid. Ze kijkt me aan en zegt me “sh*t, ik lek”. Ik zie haar de rest ophouden en vertel haar:”Als ze toch is overgelopen, waarom kwel je je zo?”. Ze repliceert:”je hebt gelijk” en daar gaat de ontspannende blik weer. De mantel zorgt ervoor dat niemand het ziet. Ze vraagt me “Wat’n stomme luier deed je me aan, kon je niets beter aandoen. En jij? jij dronk evenveel, heb jij geen problemen?” . “Wel, ik voel dat hij nogal vol is dus houd ik het verder op en ik deed je deze luier aan omdat ik wist dat zoiets wel kon gebeuren”. “flauw” zegt ze. “En bovendien mag je wat solidair zijn” zegt ze heel uitdagend en ook wat verwijtend. “Je hebt gelijk” keer ik haar terug. Ik ontspan me helemaal en doe me ook deze geconcentreerde doelloze blik aan. Controlerend vraagt ze me: “En? Gelekt?”. Ik knik bevestigend. Ze kan het niet laten om m’n woorden met de realiteit af te toetsen en opent discreet de mantelflap die de buitenwereld van m’n bovenbroek scheidt. Ik zie een stoute voldoenende blik.

Ik stel haar voor om snel naar het hotel te gaan zodat ik haar terug wat droogs kan omdoen. De gedachte dat ze met een ‘baggy’ luier loopt maakt me helemaal wild. Zelf vloekt ze onderweg vooral over de wind die een verkoelend effect over haar benen heeft. Eenmaal aangekomen op de kamer doet ze haar mantel uit. Ook ik doe dat. Met grappige natte broeken vliegen we elkaar in de armen. Ik duw haar luier hard tegen me aan. Ik voel de luier als een spons leeglekken en langs haar benen lopen. Haar lekken voel ik ook over m’n benen vloeien. Blijkbaar bracht ik haar op ideeën want ook mijn luier lekt over haar henen heen nadat ze m’n luier aandrukt. Helemaal vies doe ik haar luier uit. Deze is helemaal verzadigd. Ze duwt me op de grond. Ze staat naakt. En gaat over me staan met m’n middel vlak onder haar kruis. Ze hurkt haar en zet zich op m’n nat en verzadigde luier op m’n kruisstreek. Ze wrijft wat heen en weer met haar kruis tegen m’n kruis. Ze wisselt af met het betere handwerk waarop ze m’n luier helemaal rond m’n kruis masseert. Hier en daar lekt er wat meer. Ze buigt voorover en kust me op m’n mond. Zachtjes. Terwijl ze m’n hoofd wat op hol doet slaan voel ik het plots wat warmer worden in m’n lage-buikstreek. Ik weet wat het is, ik vind het heel ondeugend van haar maar kan me de gedachte niet loslaten dat het heerlijk is en kus rustig verder. Ze trekt me weer overeind. Wat een natte boel zeg. Ze doet m’n kleren uit behalve m’n broek en ze sleept me in de douche. Ze laat warm water lopen. Ik zeep haar lichaam in. M’n broek wordt helemaal nat en ik voel de reeds verzadigde luier alleen maar zwaarder worden door al het lopende douchewater. Nadat ik haar inzeepte spoelde ze zich af. Ze gaat op een hurkje zitten en doet m’n broek uit. Het warme water blijft lopen. Nu ziet ze een heel ongelukkige luier. Als een pro tapet het luiermeisje de luier af en begint ze me in te zepen. De stomende douche is helemaal wat ik me op een herfstige dag inbeeld.

Het verhaal loopt hier verder –>

Hoe het broekpoepen en broekplassen begon

Ingezonden door een lezer: Omdat ik zag dat er blijkbaar toch een Belgische site is over dit onderwerp, wou ik toch ook even mijn verhaal even kwijt.

Ik hou zowel van broekplassen als broekpoepen. Meestal als ik alleen thuis ben, kleed ik mij om, om… in mijn broek te doen. Dat heeft te maken met een belevenis toen ik 12 was…

Ik ben altijd nogal tenger en klein van gestalte geweest, en altijd de kleinste van de klas. Toen ik 12 was zag ik er vast nog een paar jaar jonger uit. Nu nog steeds hoor. Maar ben nu 35
Ik zat toen, één maal per week, in de toneelklas waar je eigenlijk een beetje mooi leerde praten. Maar er waren ook nog van die improvisatie oefeningen (toneelstukjes), die ik eigenlijk wel leuk vond.
Ergens in het midden van dat jaar, kwam er iemand langs van de hogere jaren, die “een jongetje” zocht voor een toneelstuk met publiek. Het was een soort eindexamen voor iemand die een rol speelde van een moeder die haar kind werd ontnomen.
Na een beetje zoeken werd ik geselecteerd. Waarschijnlijk omdat ik er vrij jong uit zag.

Toen we repeteerden, bleek het allemaal nogal mee te vallen. Ik moest egenlijk geen tekst leren of zeggen. Enkel maar enkele bewegingen en wat rondlopen.
Maar toen… vooraf vroeg mijn moeder wat voor kleding ik op de avond van de voorstelling moest dragen. Dit moest iets zijn wat doorgaans een klein kind draagt. Dus wat had mijn moeder voor me gevonden… Een kort bruin velouren broekje, een wit hemdje, een een rode geknoopte cardigan. Met grijze kousen en donkere schoenen. Ah, bah! Ik vond het vervelend dat ik dat MOEST dragen. Zeker omdat ik er al zo jong uitzag. Nu leek ik echt een klein kind. En dan nog voor publiek!
Na wat gemopper heb ik het dan toch maar aangetrokken.

Alles was goed verlopen met de voorstelling, en daarna reed ik met de fiets naar huis. Met m’n pakje nog aan
Ik wou zo snel mogelijk thuis zijn, hopend dat niemand van mijn vrienden me zo zag. Toen ik thuisgekomen was, en verteld had hoe het geweest was, ging ik naar mijn slaapkamer om die kinderachtige kleding uit te trekken.
Maar in mijn kamer stond ik nog even voor de spiegel, om te zien hoe ik er zo uitzag. En… heel vreemd toen, maar op één of andere manier voelde ik plots een gevoel van… ik voel me lekker in deze kleren. lekker kinds, onschuldig.
“Nee, ik hou dit aan! Het voelt goed”.

Zo ben ik met mijn Atari spelcomputer beginnen spelen… tot ik voelde dat ik naar het toilet moest. En echt wel een vreemd gevoel toen… Ik gingen gedachten door mijn hoofd van : “mmmm… ik moet naar de WC..” vermengd met het gevoel van kinds zijn in mijn korte broek.
Ik ging terug voor de spiegel staan met een opgewonden “stout” gevoel. Terwijl ik naar mezelf stond te kijken, friemelde ik wat aan de pijpjes van m’n broekje. En… plots… kreeg ik een onweerstaanbare drang… Ik kakte in mijn broek. ECHT ik deed mijn broek vol zoals een klein kind. Ik voelde mijn broekje volproppen, terwijl mijn hart bonsde in mijn keel!
Alsof dat nog niet erg genoeg was, kon ik mijn plas daarna ook niet ophouden. En ik piste in mijn broek, zodat de plas langs mijn benen liep, op de grond begon te kledderen, en een gele plas rond mijn voeten vormde.

Ik was een beetje verbaasd over wat ik had gedaan. Maar… het voelde wel lekker.. lekker kinds.. kleuterachtig.
En nee, ik ben uiteindelijk niet wenend naar mijn moeder gelopen Maar ik heb het wel zelf opgekuist. Gelukkig heb ik het zo kunnen doen, dat niemand iets gemerkt heeft. Maar… Ik heb er sinds die dag wel een “fetish” bij

Geluierde meisjes/dames?

Wel, wat ik me afvroeg… Ik zou het wel eens fijn vinden om een meisje/dame te ontmoeten die ook al eens graag een luier omdoet. Recreatief of uit noodzaak… Maakt me minder uit. Het lijkt me gewoon eens leuk om iets te gaan drinken of te gaan wandelen wetende dat je allebei iets om hebt. Door de taboesfeer rond dit heb ik er met niemand nog echt over kunnen praten. Deze site is al een soort van uitlaatklep maar het zou nog echter zijn als ik iemand of meerdere dames/meisjes zou leren kennen die deze voorkeur ook delen (luiers en/of plassen).

Daarom kort wat info over mezelf: 26J, woont rond het Antwerpse, netjes en verzorgd, goede job. Kan me gemakkelijk tot in Leuven, Gent, Brussel en verder verplaatsen. Dus laat hier gerust eens een berichtje na (wordt eerst goedgekeurd, dus wordt niet op site geplaatst).

Gewoon online contact over email/MSN of iets dergelijks lijkt me ook wel wat.