M’n geluierd weekend aan zee.

Afgelopen weekend ging ik naar Renesse. Een weekendje aan de Nederlandse kust. Ik pakte m’n spullen bijeen en besloot er ook wat luiers bij te doen: Tena supers, Tena Maxis en Tena Plus. En een luierweekendje werd het wel. Vooral aan het strand gewandeld met de hond. En voor het eerste van het begin van het weekend tot het einde volledig geluierd. Eerst deed ik de Plus om, zodat die niet te hard zou opvallen onder m’n kleding. Maar ach… Ik ben niet in België, kom wellicht niemand tegen die ik ken en wat kan het me eigenlijk schelen? Dus schakelde ik de dag na aankomst al om naar een Maxi. Met een losse shirt aan valt het best allemaal wel mee.

Naar het toilet gaan was dus een grote neen voor me dit weekend. En die gedachte deed me op de een of andere manier wel veilig voelen. Gewoon ontspannen, volledig. Maar een mens moet af en toe ook naar het groot toilet. Maar het kon me niet deren. Niemand was er, ik kende niemand en trok het me allemaal niet aan. Just me and my dog. Ik had op het strand net geluncht in één van die beachbars. Ik at op het terras. Vlak na de lunch voelde ik een aandrang ter hoogte van m’n vochtige luier. Ik dacht eerst ‘oei, wat nu’. Ik besloot recht te staan en te doen alsof ik naar het strand uitkeek. Intussen liet ik alles los en voelde een warme brij rond m’n billen vullen. Het laatste beetje hielp ik met een stevige pers. Voldaan leek niets leukers me dan rustig te gaan zitten, wetende dat alleen ik weet wat er aan de hand was, niet de andere gasten op het terras. Toen ik ging zitten voelde ik het warme over m’n poep spreiden. Maar toegegeven? Het voelde heerlijk. Lichtjes rook ik een vleugje en het is net als scheten: je duld geeneen behalve die van jezelf.

Ik besloot m’n wandeling verder te zetten met een toch wel gebruikte luier. Naarmate ik stapte voelde ik hier en daar wat bewegen en naarmate ik er m’n lunchcola’s in loosde voelde ik de brei ook zachter worden. Aangenaam wrijf ik nu en dan met m’n hand over m’n zitvlak. Zacht aanduwend, harder aanduwed. Stilaan werd het tijd om terug richting hotel te keren. Waar ik eigenlijk niet kon wachten om de mix in de spiegel te bekijken. Benieuwd of de typische kleur ook doorheen de luier te zien ging kunnen zijn. Alles bleef goed droog. En ja, subtiel kon ik zien dat het niet alleen om urine ging. Uit die luier, onder de douche… Mezelf wat bepoederd en hop, weer een maxi om. En zo ging het afgelopen weekend maar door.
Ik slaap immers zoveel beter in met een luier, licht bevochtigd om me heen.

Best leuk en doe ik beslist wel opnieuw bij een gelegenheidsweekendje.

Laxeermiddel: Dulcolax pil, zetpil en enema ervaring

Wanneer ik luier kan ik er in verschillende vormen van genieten.

Gewoon een droge luier omhebben kan een fijn gevoel geven. Soms wil ik hem nat maken. Soms moet hij vol, andere keren dan weer niet.
En heel soms wil ik in een luier doen wat een baby allemaal doet. Want een baby kan moeilijk zeggen dat hij er alleen in zal plassen en de rest liever niet. En dan soms wil ik in de luier poepen. Soms gaat dat dan vanzelf. En soms heeft de natuur een duwtje in de juiste richting nodig.

Om de natuur een handje te helpen gebruik ik dan een laxeermiddel of laxeerpil. Ook wel gebruikt bij constipatie. Hierin bestaan verschillende soorten maar het meest tevreden ben ik over Dulcolax. Ze bestaan in slikpillen, zetpillen en enema’s .

Hoe gaat dat nu en wat ervaar je?
Op zich kan ik wel nog genieten van de zetpil en enema ervaring. Laat me beginnen met de zetpil.
Eerst dien ik me de zetpil toe. Dat gaan vrij vlot en pijnloos. Dan sluit ik bijvoorbeeld een degelijke Tena slip maxi rond m’n middel. In tegenstelling tot een slikpil duurt het hier geen 6 tot 12 uur eer dat het laxeermiddel begint te werken. Na zo’n 10 à 15 minuten voel je het al werken. En dan vind ik het soms een sport om zolang als mogelijk alles op te houden, tegen de werking van de zetpil in zeg maar.
Je voelt de darmen stilletjes aan en in vlagen aandrangen om naar het toilet te gaan. Net zoals je normaal dringend moet kakken komt het aandrangsgevoel op en gaat het weer weg. En elke keer dat het opkomt, komt het wat harder op.

Dan sluit ik zo goed als mogelijk alles af en na enkele seconden gaat het aandrangsgevoel weer weg. Op een bepaald moment komt het dusdanig op en pers je zo hard dicht dat toch een kleine scheut z’n weg naar buiten vindt. Dan gaat het gevoel weer weg maar op dat moment duurt het niet lang eer je niets meer kan doen. Pijn doet dit allemaal niet, alleen, naar het einde toe en als je je verzet een beetje oncomfortabel. Als een grote opluchting laat je dan alles gaan en vult de luier zich helemaal op. Het gebruik van zo’n zetspil verzacht niet altijd de ontlasting waardoor je gelukkig ook geen diarree krijgt. Het is allemaal vrij snel gedaan. Van toedienen tot eindresultaat gebeurt denk ik binnen de 10 à 30 minuten.
Nadien, wanneer het eruit is krijg je bijvoorbeeld een uur later ook geen last meer.

De enema laxeermiddel van Dulcolax is nog net iets anders: Hier spuit je een vloeistof binnen. De werking is heel gelijkaardig zoals bij de zetpil. Alleen gebeurt de werking hier veel sneller. Na zo’n 3 minuten voel je het al werken en na 5 minuten heb je al wat moeite om alles op te houden. Mijn mening is dat de enema wel sneller werkt maar ook minder ‘grondig’ dan bij de zetpil.
Zowel bij de enema als bij de zetpil is het onmogelijk om te winnen van deze pillen. In je broek kakken of in je luier poepen zal je doen, gegarandeerd.

Met een volgepoepte luier geniet ik dan om wat naar TV te kijken en als ik het echt babyvuil wil maken durf ik me wel eens op een fietszadel te zetten. Dan voel je alles goed vullen doorheen de luier. Wat ik best wel een zalig gevoel vind.

Tip: Strooi eerst wat babypoeder in je luier als je niet wil dat alles aan je lijf plakt. Dit vergemakkelijkt de schoonmaak nadien.

De Dulcolax slikpil met bisacodyl bestaat met bisacodyl 5mg. Er is ook 10 mg op de markt maar dat raad ik je af.
Na het slikken van een bisacodyl pil gebeurt er helemaal niets. Het is pas na 6u dat je een en ander voelt werken in de buik maar nog zonder aandrang. Pas 10 à 12u na het slikken komen buikkrampen opzetten. buikkrampen die steeds heviger worden en in vlagen opkomen en gaan.  Naar het einde toe zelfs ondraaglijk hevig waardoor je je zelf niet meer in staat voelt om op te staan. Dit is oncomfortabel en zelfs pijnlijk. Doordat het zo pijnlijk is heb je geen drang om een spelletje met het laxeermiddel te spelen om het zolang mogelijk op te houden. Je wil gewoon zo snel mogelijk van de pijn af. Op een bepaald moment begin je vanzelf te drukken, een hele hoop. Na zo’n halve minuut volgt nog een lading, deze keer heel vloeibaar en veel. En nog na een minuut krijg je nog een hoop vloeibaars te verwerken. Binnen het uur heb je nog enkele ladingen.
Je luier voelt in elk geval heel erg vol aan. Veel plassen zit er niet meer in. Wanneer je dan je luier extra gaat uitdagen door veel te zitten, bewegen en laat staan een fietszadel dan puilt het zelfs over de luier en langs de benen uit.
Net iets teveel van het goede. De darmlediging gebeurt wel veel grondiger dan bij de zetpil of enema.

Conclusie: Hoewel de pil het meest comfortabel is om in te nemen raad ik je het sterk af wegens de onvoorspelbare timing van werking. En de hevige pijn die je erbij ervaart. Geloof me vrij, zelfs met de toedieningswijze is de zetpil en enema veruit de beste keuze. Je controleert dan ook beter wanneer het moet werken.