Laxeermiddel: Dulcolax pil, zetpil en enema ervaring

Wanneer ik luier kan ik er in verschillende vormen van genieten.

Gewoon een droge luier omhebben kan een fijn gevoel geven. Soms wil ik hem nat maken. Soms moet hij vol, andere keren dan weer niet.
En heel soms wil ik in een luier doen wat een baby allemaal doet. Want een baby kan moeilijk zeggen dat hij er alleen in zal plassen en de rest liever niet. En dan soms wil ik in de luier poepen. Soms gaat dat dan vanzelf. En soms heeft de natuur een duwtje in de juiste richting nodig.

Om de natuur een handje te helpen gebruik ik dan een laxeermiddel of laxeerpil. Ook wel gebruikt bij constipatie. Hierin bestaan verschillende soorten maar het meest tevreden ben ik over Dulcolax. Ze bestaan in slikpillen, zetpillen en enema’s .

Hoe gaat dat nu en wat ervaar je?
Op zich kan ik wel nog genieten van de zetpil en enema ervaring. Laat me beginnen met de zetpil.
Eerst dien ik me de zetpil toe. Dat gaan vrij vlot en pijnloos. Dan sluit ik bijvoorbeeld een degelijke Tena slip maxi rond m’n middel. In tegenstelling tot een slikpil duurt het hier geen 6 tot 12 uur eer dat het laxeermiddel begint te werken. Na zo’n 10 à 15 minuten voel je het al werken. En dan vind ik het soms een sport om zolang als mogelijk alles op te houden, tegen de werking van de zetpil in zeg maar.
Je voelt de darmen stilletjes aan en in vlagen aandrangen om naar het toilet te gaan. Net zoals je normaal dringend moet kakken komt het aandrangsgevoel op en gaat het weer weg. En elke keer dat het opkomt, komt het wat harder op.

Dan sluit ik zo goed als mogelijk alles af en na enkele seconden gaat het aandrangsgevoel weer weg. Op een bepaald moment komt het dusdanig op en pers je zo hard dicht dat toch een kleine scheut z’n weg naar buiten vindt. Dan gaat het gevoel weer weg maar op dat moment duurt het niet lang eer je niets meer kan doen. Pijn doet dit allemaal niet, alleen, naar het einde toe en als je je verzet een beetje oncomfortabel. Als een grote opluchting laat je dan alles gaan en vult de luier zich helemaal op. Het gebruik van zo’n zetspil verzacht niet altijd de ontlasting waardoor je gelukkig ook geen diarree krijgt. Het is allemaal vrij snel gedaan. Van toedienen tot eindresultaat gebeurt denk ik binnen de 10 à 30 minuten.
Nadien, wanneer het eruit is krijg je bijvoorbeeld een uur later ook geen last meer.

De enema laxeermiddel van Dulcolax is nog net iets anders: Hier spuit je een vloeistof binnen. De werking is heel gelijkaardig zoals bij de zetpil. Alleen gebeurt de werking hier veel sneller. Na zo’n 3 minuten voel je het al werken en na 5 minuten heb je al wat moeite om alles op te houden. Mijn mening is dat de enema wel sneller werkt maar ook minder ‘grondig’ dan bij de zetpil.
Zowel bij de enema als bij de zetpil is het onmogelijk om te winnen van deze pillen. In je broek kakken of in je luier poepen zal je doen, gegarandeerd.

Met een volgepoepte luier geniet ik dan om wat naar TV te kijken en als ik het echt babyvuil wil maken durf ik me wel eens op een fietszadel te zetten. Dan voel je alles goed vullen doorheen de luier. Wat ik best wel een zalig gevoel vind.

Tip: Strooi eerst wat babypoeder in je luier als je niet wil dat alles aan je lijf plakt. Dit vergemakkelijkt de schoonmaak nadien.

De Dulcolax slikpil met bisacodyl bestaat met bisacodyl 5mg. Er is ook 10 mg op de markt maar dat raad ik je af.
Na het slikken van een bisacodyl pil gebeurt er helemaal niets. Het is pas na 6u dat je een en ander voelt werken in de buik maar nog zonder aandrang. Pas 10 à 12u na het slikken komen buikkrampen opzetten. buikkrampen die steeds heviger worden en in vlagen opkomen en gaan.  Naar het einde toe zelfs ondraaglijk hevig waardoor je je zelf niet meer in staat voelt om op te staan. Dit is oncomfortabel en zelfs pijnlijk. Doordat het zo pijnlijk is heb je geen drang om een spelletje met het laxeermiddel te spelen om het zolang mogelijk op te houden. Je wil gewoon zo snel mogelijk van de pijn af. Op een bepaald moment begin je vanzelf te drukken, een hele hoop. Na zo’n halve minuut volgt nog een lading, deze keer heel vloeibaar en veel. En nog na een minuut krijg je nog een hoop vloeibaars te verwerken. Binnen het uur heb je nog enkele ladingen.
Je luier voelt in elk geval heel erg vol aan. Veel plassen zit er niet meer in. Wanneer je dan je luier extra gaat uitdagen door veel te zitten, bewegen en laat staan een fietszadel dan puilt het zelfs over de luier en langs de benen uit.
Net iets teveel van het goede. De darmlediging gebeurt wel veel grondiger dan bij de zetpil of enema.

Conclusie: Hoewel de pil het meest comfortabel is om in te nemen raad ik je het sterk af wegens de onvoorspelbare timing van werking. En de hevige pijn die je erbij ervaart. Geloof me vrij, zelfs met de toedieningswijze is de zetpil en enema veruit de beste keuze. Je controleert dan ook beter wanneer het moet werken.

Adult baby rollenspel in luiers op ons luierweekendje

Dit is een vervolg op het voorgaande hoofdstuk dat je hier vindtLees het begin van het verhaal 

Nu is het m’n beurt om wat stouter uit de hoek te komen. Ik vraag haar of ze me haar luier wil aandoen. Ze kijkt me bizar aan maar vindt het best ok. Mijn luier is nog droog. Ze doet haar luier netjes uit en ook mijn luier doet ze netjes uit. Ik krijg de hare om en voel haar warmtevocht letterlijk tegen m’n kruis aan. Heerlijk. Ik doe haar m’n nog droge luier om. Lang duurt het niet voor ze ook die met een weinig vocht voorziet.
Na zo’n 10 minuten besluit ik de warmte en inmiddels drogere vocht in m’n luier nieuw leven in te blazen. Ik neem ook haar hand vast en leg ze tegen m’n luier terwijl ook ik flink plas. We lezen/ipadden wat verder. Stilaan denken we weer aan wat eten en gaan we terug in het dorp op zoek naar een leuke brasserie. We eten er flink wat en opnieuw wordt er stevig wat water en thee/koffie gedronken. Terwijl we met een voldoeninggevende luier er zitten te genieten. Helemaal fijn is ook het gevoel dat niemand doorheeft dat we een luier omhebben. Daarvoor maken ze die te discreet tegenwoordig en bovendien verwachten de mensen ook niet dat je zoiets om kan hebben. We vragen wederom de rekening.

Op de terugweg duwt ze me in een hoekje waar niemand ons ziet. Ze knuffelt me. Ik voel haar hand achterin m’n luier gaan. En dan voel ik het plots. Ze duwde een zetpil in me door. Ze kijkt me aan en zegt me vertroetelend: “Je denkt toch niet dat ik de enige ben vandaag die het grote ongeluk in m’n luier moet hebben gehad, bovendien moet ik je nog een poets terugbakken met de veel te dunne luier deze ochtend”? Ik vind het ondeugend dat ze dit zonder dat ik het merkte uit m’n tas meenam om met voorbedachte rade een ongeluk uit te lokken. Ergens vind ik het wel fijn. Hoewel ik weet dat ik het niet kan stoppen stel ik toch de ontspanning van m’n spieren zo lang mogelijk uit. Er is ook een braderij met allemaal kraampjes aanwezig. Eén of ander evenement. Ze wil er even door slenteren. Ik besef dat ze dit doet om te vermijden dat we snel naar het hotel gaan. Een gluhweinstandje slaan we niet af en drinken elk een fikse kop aan zo’n ton met warmtestralers aan. Ze vraagt me “En?”. Ik heb meteen door dat ze wil weten of ik de grote boodschap al deed. Ze heeft door dat ik het nog lastig heb met ophouden. Ik voel steeds weer de vlagen druk opkomen. Ze geniet van de last die ik voel.  Ik duidelijk minder (en toch een beetje wel). “En jij?” vraag ik haar? “Helemaal heerlijk nat” zegt ze. Met alles wat ze dronk geloof ik haar best. Ik voel plots een poepscheut die ik helemaal niet kan tegenhouden. Alsof een kramp m’n spier even buiten spel zet. Na enkele seconden sluit ik weer alles af. Ze merkt het op en lacht. Even later besluit ik alles te laten gaan. Ik voel een warme broeierige brei zitten. Opluchting, ja dat voel ik ook. Ze komt naast me staan en in plaats van een schouderklopje krijg ik een zitvlakklopje. “Good boy” fluistert ze me speels in m’n oor. We ledigen de gluhwein en zetten ons braderijbezoek voort. Zo’n half uurtje later besluiten we weer naar het hotel te gaan. Maar onderweg, in een straatje waar geen kat te zien is zegt ze me “Je dacht toch niet dat ik je hiermee al betaald zette”. Ik kijk haar vragend aan. Ze wijst in de richting van een fiets die op slot staat op straat. “Neen” geef ik haar mee. “Jawel, jawel” zegt ze me helemaal in zichzelf lachend. Natuurlijk wil ik niet flauw doen en ik ga lekker op het zadel zitten. Ik voel de brei alle kanten opgaan. Aan m’n lies, m’n onderrug,… Eenmaal eraf gekropen voel ik het vies maar aangenaam plakken. “Zo, nu zijn we even” zegt ze met haar volgeplaste luier. We lopen verder richting hotel. Ik merk dat ze geregeld m’n zitvlak met haar ogen controleert. Hopend dat ze er iets van ziet. Het intrigeert haar duidelijk. Ik vraag haar dat ze de hotelkamersleutel aan de receptie vraagt terwijl ik buiten wacht. Ik heb liever niet dat iemand van het hotel het opmerkt. Eenmaal ze teken doet dat ze de sleutel heeft ga ik snel binnen richting kamer.

Aangekomen in de kamer merk ik dat ze eerder naar de adult baby rol neigt. Ze gaat over in een rollenspel. “Wat ruik ik daar?” vraagt ze autoritair. Ik ga over naar een schuldige blik met een schuldige pruillip. “Niets” zeg ik haar terwijl ik naar de vloer kijk. “Jawel, laat me eens zien”. Zegt ze. Ze gaat even achter me ruiken. “Je hebt toch geen poepoe in je luier gedaan?”. Ik reageer niet. Ze doet m’n ceintuur los, ontknopt m’n broek en trekt de bovenkant van m’n luier wat van m’n rug weg. “Foei, je hebt toch in je luier gepoept”. “Dat is heel stout”. “Kom maar op het bed liggen dat ik je billenkoek geef”. “Neen” roep ik. Waarop ze autoritair naar het bed wijst. Ik ga er met m’n buik op liggen terwijl ze m’n poep slaagt. “Ga nu maar weer staan” roept ze. “Vind je dat leuk misschien? Zo’n poepluier?”. “Neen” antwoord ik. “Blijkbaar wel!”. Ze gaat gehurkt voor mij staan en masseert hard en autoritair de poepluier alle kanten op. “Zo, vind je dat fijn nu? Ga maar even in de hoek staan en denk na of je dit leuk vindt?” Ik besef de ironie dat ze me dit aandoet terwijl ze zelf met een volle luier loopt. Na zo’n vijf minuten zegt ze: “Heb je nagedacht? Ga je dit nog doen?” Als een echte adult baby knik ik teleurgesteld neen. “Kom nu maar, we doen je iets aan waar je je beter in zal voelen. Liefdevol doet ze m’n poepluier uit. Neemt ze er de babydoekjes bij en de poeder. Hoewel ik nooit echt kickte op het adult baby gebeuren voelde ik een onschuld en onmacht die ik wel machtig vond. Mateloos genoot ik van elke strijk die ze deed met het babydoekje. Zo zorgzaam. “Nou mag je kiezen: Wit, blauw, groen of paars?” Ik had meteen door dat het naar volgende luier verwees. Wit is een Tena Ultima, paars is een Tena Maxi, groen is een Tena Super en blauw is een Tena Plus. Ik weet dat ik er de nacht mee doormoet dus groen en blauw is uit den boze. En het stroeve van de Ultima lijkt me wel een leuk adult babygevoel. Dus zeg ik wit. Ze neemt de Ultima en schuift ze onder m’n poep. Ze zalft me keurig in en de mist die ze veroorzaakt met het poederen versterkt de adult baby gevoelens. Toch voel ik niet zozeer de nood om op een speen te zuigen. Ze vouwt alles dicht en trekt alles strak aan. Ze geeft nog een lieve klop op m’n luier en komt naast me liggen.

Ik helemaal droog en zij nog helemaal nat. We knuffelen weer wat elkaar. Lieve zoentjes in de nek, passionele franse zoenen. Ja, we voelen ons gelukkig. Ik ontknop haar broek, doe haar laarzen uit en schuif zachtjes m’n hand in haar luier. Deze voelt best verzadigd aan. Terwijl ik lekker verderknuffel en kus kom ik aan haar kruis terecht. Waar ik wat mee speel. Ik voel ze natter en natter worden, deze keer geen urine. Zachtjes fluister ik haar hoe stout ze niet is. Terwijl ik haar helemaal stimuleer. Ik zie haar genieten terwijl ik haar blijf stimuleren. Ik merk dat ze het ultiem genot nabij komt. Plots trekt ze haar benen samen en verwijdert ze m’n hand. Ja, dat is wat ik haar wou zien doen. Ik blijf nog wat naast haar liggen met kleine kusjes. Maar gisteren verloor ik een weddenschap en belofte maakt schuld. Ik nodig haar uit om op haar buik te gaan liggen. Ze heeft niets meer aan, behalve dan een natte luier. Ik neem wat massage-olie en geef haar een heerlijke massage. Wel een uur lang. Tijdens de massage observeer ik aandachtig haar volle luier. Masseer ik haar hele lichaam en ga duidelijk de contouren van haar luier af. Nadien mag ze omdraaien voor de andere kant van haar benen, aangezichtmassage en haar armen krijgen ook een beurt. Ik ruik lichte dampen die uit haar luier komen. Ik zie haar nagenieten.  Na’n tiental minuten besluit ik dat ook zij wat droogs om krijgt.  Ik keer haar de vraag weer: “Wit? paars? groen? of blauw?” Ook gaat ze voor wit. Ik zie haar terug in ware adult baby stijl klaarleggen om verschoond te worden. Wederom met diezelfde ontspannende en onschuldige blik met een walm van rust over haar heen. Helemaal onbezorgd als een echte adult baby ligt ze daar met een volledig gezwollen pamper. De 4 typische geluiden weerklinken de kamer wanneer ik haar pamper tapes losmaak. Ik maak haar schoon met de babydoekjes en zalf en poeder haar weer rijkelijk in. Pakje gaat weer dicht. Dik pakje met haar Ultima pamper wel. Ze houdt haar benen gespreid. Waarschijnlijk door de Ultima die haar samen met de gespreide benen een echt adult baby gevoel geven.

We fluisteren elkaar wat’n heerlijk dag we doormaakten. Kruipen onder de dons en doen het licht uit. We slapen als… Je kan het al raden? 2 adult babies. Dicht tegen elkaar aanleunend. Net niet met een duim in de mond.

Het vervolg en het einde van dit verhaal lees je hier –>

Een luier om lekker te luieren

Afgelopen zondag werd het tijd voor de typische zondagtaken. Huis opruimen, wasjes doen, eens op bezoek bij vrienden en in de namiddag de obligate boswandeling met de hond. Heel hijgend waren zijn laatste 500 meters. Eenmaal terug binnen geef ik hem het nodige water en brokjes. Zodat hij rustig op eigen tempo kan verder hijgen.

De ontdooide groentjes, de brochettes en de kroketjes worden zorgvuldig klaargemaakt, opgepeuzeld en nog een snelle afruiming maakt plaats voor een luie TV-avond. Naar goede gewoonte is dat op zondagavond Witse.

Maar wat ik echt zalig vind is om helemaal ongestoord en ‘vrij’ me voor de TV te ploffen. Opstaan om naar het toilet te gaan hoort daar niet bij en opstaan om een blokje hout in de haard bij te gooien net weer wel.
Die onbezorgde vrijheid bereik ik het liefst met een onschuldige luier rond m’n middel. Een Tena slip vind ik daarvoor het beste. Ze voelen goed, zitten goed, hebben een goede absorptie en hoewel ik het niet echt ogen vind, vind ik ze me nog het leukst staan ook. Een licht krakerig geluid voegt daarbij nog iets toe aan de sfeer.

Er zijn 2 luiers die ideaal zijn voor iemand die al eens voor het plezier een luier draagt en je tegelijk dat ultiem luiergevoel optimaal bezorgen. Er is de Tena Super en de Tena Maxi (dan bestaat er ook nog de Tena Ultima). De Tena Super is het kleinere broertje van de Tena Maxi. Die absorbeert net wat minder dan een Maxi en is ook wat dunner dan een Maxi. Wat ik leuk vind aan een luier is dat het goed dik zit rond het kruis. En dat krijg je wel met een Maxi. De Maxi is net iets te dik om deze ongemerkt onder je kleding te dragen. De Super is daar dan wel beter voor geschikt en voelt ook werkelijk goed. Mits de juiste broek merk je werkelijk niets. Voor passief thuisgebruik is de Maxi de beste keuze.
Ik zit in een tussenmaat: een Small of een Medium. Een small zit lekker strak maar kan ook minder hebben dan een medium. Een small geeft me ook het beste luiergevoel, mede omdat deze veel lager uitgesneden is. Een medium valt een pak groter uit.

Helemaal uitziend naar een avondje TV kies ik me dan maar de Maxi small. Omdat ik rond dit ‘luiermoment’ niet te veel heisa wil maken en ik het gewoon zomaar wil dragen besluit ik om me niet te poederen. Zo heb ik het vaak ook het liefst. Hangt af in welke bui je je voelt.
Ik plof me neer in m’n zetel, m’n broek gaat naar beneden, m’n ondergoed ook. Ik schuif m’n luier half onder me door en spreid m’n knieën en neem de flappen vast. Ik controleer nog even of alles in de juiste plaats zit en dan neem ik de onderste sluitstrip en strip me zo hard ik kan dicht, dan nog even de bovenste sluitstrips om de boel wat stevig te houden.
M’n hand wrijf ik nog even over de luier, onder m’n kruis door, eens goed aanduwen en m’n bewustzijn volledig openstellen voor het plastiek gevoel, de dikte doorheen m’n kruis, de ingeruilde soepelheid van m’n ondergoed dat nu plaats maakt voor het stuggere luiergevoel en dat licht gekraak. Ik trek er nu m’n ondergoed strak overheen en m’n jeans knoop ik weer aan.

Even de open haard aanzetten, wat kaarsjes, hapjes op salontafel, yoghurt klaarzetten, fles ice tea erbij en dan vliegt de TV toch gewoon aan? We nemen er voor de volledigheid nog een dekentje bij.
2 uur voor Witse dus dat wordt nog wat zappen, een programma opvragen in de TV Theek… Eerst nog een lekker groot glas Ice Tea binnengieten. En languit in de zetel. En als er iets is dat ik me voor deze avond voorneem dan is het dat ik niets ga ophouden en alles gewoon z’n natuurlijk gangetje laat gaan.

Na een half uur voel ik een lichte drang. Maar besluit om niet tegen te stribbelen en laat het gewoon z’n gangetje gaan. Terwijl ik een klein volume aan warm vocht laat gaan zijn er diverse sensaties die m’n ervaring tegelijk intenser maken. Het warme gevoel dat het wordt geabsorbeerd, de zwaartekracht die het allemaal wat meer naar het zitvlak verdeelt, druppeltjes die zich een weg om je poep banen om dan rond het zitvlak elegant te worden opgevangen door de ‘watten’. Het gedeelte rond je kruis dat je heerlijk voelt opzwellen. Een misleidend scheutje dat je doet denken dat de luier rond je benen gaat lekken maar dan toch weer niet. Na zo’n 10 seconden vervloeit het natte naar het vochtige maar word je van dan af aan getrakteerd op een comfortabele warmte. Na zo’n 10 minuten voelt het wederom droog maar warm aan. Om dan over je luier te wrijven krijg je een nog specialer gevoel. Een mengeling van licht-stout erotiserend en pure onschuld, zorgeloosheid en vrijheid raken je gevoel. Zo’n 15 minuutjes later voel je weer luiertoeristen op komst en laat je die wederom lopen. Je merkt het allemaal wat sneller absorberen maar het warme gevoel voelt vernieuwend aan. Hij gaat nog wat meer opzwellen. Je geeft je helemaal over.

Intussen denk je aan niets, ga je op in wat de TV je voorschotelt. Je eet een hapje, drinkt een slokje en bovenal voel je je ondeugend kinds. En zo gaat dat een avondje door. Na Witse voel je dat alles al wat meer doorweegt. De luier wordt niet meer droog maar blijft rond het vochtige steken. Wanneer je een andere positie aanneemt voel je dat de pulp alle fysica ondergaat en tegelijk wordt de ervaring intenser. Je gaat er al eens meer over wrijven.

Dan volgt het dilemma. Ga ik ermee slapen of gaat hij uit. Er slapen mee gaan werkt heel rustgevend. Alsof een engel over je slaap waakt. Maar vervelend is dat je ’s anderendaags voor het werk vroeg moet opstaan en dan moet je nog beginnen aan het uittrekken, wassen,… en daar is ’s ochtends niet veel tijd meer voor. Dus gaat die uit, vouw ik de luier met de plakstrips dicht en wordt het een job voor de vuilkar. Laat ik de douche warmlopen en zeep me helemaal in. Het beetje plas dat nog in me opkomt laat ik in de douche met het zeepwater wegvloeien.

Ik droog me af en dit was me weer een aangename afsluiter van de week.

Genieten jullie wel eens van zo’n moment of heeft deze ervaring je benieuwd doen maken om het ook eens te doen?